تحليل ساختاري سوره‌«اعراف» براساس سياق‌محوري آيات مربوط به داستان هود در اثبات پيوستگي متن قرآن (با استفاده از روش نيل رابينسون و تكميل آن)

پيوستگي متن قرآن همواره محل مناقشه قرآن‌پژوهان غربي بوده است. نيل رابينسون از پژوهشگران غربي نخستين كسي است كه با تكيه بر دانش‌هاي ادبي و زباني جديد توانست پيوستگي آيات قرآن را به اثبات برساند. رابينسون براي اثبات پيوستگي متن قرآن، بعضي از سور مدني را بررسي كرد. براي تبيين درستي نظريه رابينسون و فراگير بودن طرح او در كل قرآن، سوره‌«اعراف» كه از سور مكي است، انتخاب شده، سپس بخشي از آيات اين سوره (65ـ72) به‌منزله بخش محوري در نظر گرفته شده، با پردازش نزولي و نظم متقارن، پيوستگي اجزاي دروني سوره براساس سياق آيات مربوط به داستان حضرت هود ، با شيوه تحليلي ـ تركيبي به اثبات رسيده است. ابتدا با الگوي رابينسون ساختار كلي سوره تقسيم شده و انسجام دروني و لفظي آيات بر مبناي تكرار الفاظ با الگو ارائه گرديده است. سپس با تكميل الگوي رابينسون و افزودن معيار بخش‌بندي سياقي و ارتباط معنايي، مناسبت آيات محوري و رابطه با غرض سوره درباره پيوستگي رسالت با توحيد و تكذيب آيات با تكبر و شرك در اثبات پيوستگي ساختاري سوره‌«اعراف» و تأييد طرح رابينسون به دست آمده است.