تاثير دين‌داري بر مطلوبيت مصرف (مطالعه موردي: شهر اصفهان)

هدف اين مقاله بررسي تاثير دين‌داري بر مطلوبيت مصرف در شهر اصفهان مي‌باشد. داده‌هاي مقاله شامل 423 نمونه از مناطق پانزده‌گانه شهر اصفهان مي‌باشد كه در افراد با رده سني 18 تا 87 سال در سال 1399 با استفاده از پرسش‌نامه‌ي سامان‌يافته آلپورت و راس و با كمك گرفتن از نمونه‌گيري خوشه‌اي مورد بررسي قرار گرفته است. در اين پژوهش شاخص‌هاي مختلفي بر اساس تعلقات مذهبي، مشاركت و اعتقادات ايجاد شده است. با استفاده از برآوردكننده همسان‌سازي بر اساس نمره گرايش (PSM)، نتايج تحقيق حاكي از اين است كه افراد متاهل حاكي از بهره‌مندي از بالاترين سطح رضايت از زندگي و مطلوبيت مصرف هستند، به علاوه وضعيت سلامتي، مالي و سطح تحصيلات تاثير قابل توجه‌اي در مطلوبيت مصرف داشته‌اند. همچنين نتايج دال بر تفاوت ميان مرد و زن و شاغلين در مطلوبيت مصرف گزارش‌شده ندارد و ناتواني جسمي افراد، تاثير منفي بر مطلوبيت مصرف داشته است و برعكس ريسك‌گريزي كمتر، دال بر مطلوبيت مصرفي بالاتري بوده است. علاوه بر اين، هويت مذهبي، تعلقات مذهبي، شركت در مراسم‌هاي مذهبي و اعتقاد به تاثيرگذاري دين در جنبه‌هاي مختلف زندگي تأثير قابل توجه‌اي بر مطلوبيت مصرف داشته است. يافته‌هاي پژوهش از جنبه‌هاي مختلف مطلوبيت مصرف در ارتباط با تاثير دين‌داري مورد بررسي قرار گرفته است و نتايج آن حاكي از تاثير مثبت دين‌داري بر مطلوبيت مصرف است.