شناسايي و رتبه‌بندي عوامل مؤثر بر تجهيز منابع بانك‌ها (مطالعه موردي، بانك تجارت استان زنجان)

بانك‌ها ضمن همراهي با برنامه‌هاي اقتصادي كشورها، به دنبال كسب منفعت براي ذينفعان خود نيز هستند. براي تحقق اين اهداف، نيازمند تجهيز و تخصيص بهينه منابع مي‌باشند كه يكي از مسائل مهم در اين زمينه، شناخت عوامل مؤثر در جذب منابع است. هدف اين پژوهش، شناسايي و اولويت‌بندي عوامل تأثيرگذار بر تأمين منابع بانكي است. براي رسيدن به هدف تحقيق، با مرور پيشينه تحقيق، رسالت بانك و نظرات كارشناسان بانكي، 62 عامل در قالب پرسشنامه‌اي ارائه شد. پايايي پرسشنامه پس از تائيد خبرگان بانكي و انجام پيش‌آزمون، با آلفاي كرنباخ آزمون و تائيد گرديد. بعد از جمع‌آوري داده‌هاي پژوهش از طريق پرسشنامه، شناسايي مؤلفه‌هاي مؤثر بر روش‌هاي جذب منابع با استفاده از مدل‌سازي معادلات ساختاري (مدل حداقل مربعات جزئي) و انجام تحليل عاملي، استخراج شد. بر اساس مقادير t-value به‌دست‌آمده كه بالاتر از عدد 1/96 گرديد، تأثير مجموعه عوامل برون‌سازماني و درون‌سازماني بر تجهيز منابع، به‌طوركلي تائيد شد. اين ارتباط در بخش ابعاد عوامل درون‌سازماني نيز تائيد گرديد. با توجه به ضرايب مسير به‌دست‌آمده در مدل نهايي پژوهش، ميزان تأثيرگذاري عوامل درون‌سازماني (0/863) نسبت به عوامل برون‌سازماني (0/192) در تجهيز منابع بيشتر است. در بررسي تأثيرگذاري ابعاد عوامل درون‌سازماني؛ عوامل ارتباطي و انساني، خدماتي، فيزيكي و مالي به ترتيب در اولويت 1 تا 4 قرار گرفتند.