بررسي سلامت روان دانشجويان دانشكده دندانپزشكي مشهد توسط پرسشنامه SCL-90 در سال تحصيلي 1399-1400

ﻣﻘﺪﻣﻪ: ﺳﻼﻣﺖ روان داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن دﻧﺪاﻧﭙﺰﺷﮑﯽ، ﺑﻪ دﻟﯿﻞ ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ ﺳﻼﻣﺖ ﺟﺴﻤﺎﻧﯽ و رواﻧﯽ ﺑﯿﻤﺎران از اﻫﻤﯿﺖ زﯾﺎدي ﺑﺮﺧﻮردار اﺳﺖ. اﯾﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﺎ ﻫﺪف ﺑﺮرﺳﯽ ﺳﻼﻣﺖ روان داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن ﻋﻤﻮﻣﯽ داﻧﺸﮑﺪه دﻧﺪاﻧﭙﺰﺷﮑﯽ داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﮑﯽ ﻣﺸﻬﺪ در ﺳﺎل ﺗﺤﺼﯿﻠﯽ 1400-1399 اﻧﺠﺎم ﮔﺮﻓﺖ. ﻣﻮاد و روش ﻫﺎ: در اﯾﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺗﻮﺻﯿﻔﯽ-ﺗﺤﻠﯿﻠﯽ، ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ SCL-90-R 90 ﺳﻮاﻟﯽ ﺑﯿﻦ داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن ﻋﻤﻮﻣﯽ دﻧﺪاﻧﭙﺰﺷﮑﯽ ﻣﺸﻬﺪ ﺑﺼﻮرت ﮐﺎﻏﺬي و آﻧﻼﯾﻦ ﺗﻮزﯾﻊ ﺷﺪ. وﺿﻌﯿﺖ ﺳﻼﻣﺖ رواﻧﯽ ﻫﺮ ﻓﺮد ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻧﻤﺮه ﺑﻪ دﺳﺖ آﻣﺪه در ﭼﻬﺎر ﻃﺒﻘﻪ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﮔﺮدﯾﺪ: ﻓﺎﻗﺪ اﺧﺘﻼل رواﻧﯽ 1-0 ، اﺧﺘﻼل رواﻧﯽ ﺧﻔﯿﻒ 2-1 ، اﺧﺘﻼل رواﻧﯽ ﻣﺘﻮﺳﻂ 3-2 و اﺧﺘﻼل رواﻧﯽ ﺷﺪﯾﺪ 4-3 . اﻃﻼﻋﺎت ﺑﺪﺳﺖ آﻣﺪه ﺗﻮﺳﻂ ﻧﺮم اﻓﺰار SPSS ﻧﺴﺨﻪ 20 و ﺑﻮﺳﯿﻠﻪ آزﻣﻮنﻫﺎي ﻣﻦ وﯾﺘﻨﯽ و ﮐﺮوﺳﮑﺎل واﻟﯿﺲ ﻣﻮرد ﺗﺠﺰﯾﻪ و ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ. ﯾﺎﻓﺘﻪﻫﺎ: در اﯾﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ، 530 داﻧﺸﺠﻮ ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﯽ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﮐﻪ 52/6 درﺻﺪ 279 ﻧﻔﺮ از آنﻫﺎ زن و 47/4 درﺻﺪ 251 ﻧﻔﺮ از آنﻫﺎ ﻣﺮد ﺑﻮدﻧﺪ. در ﮐﻞ، 30/2 درﺻﺪ داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن 160 ﻧﻔﺮ ﻧﻮﻋﯽ از اﺧﺘﻼﻻت را داﺷﺘﻨﺪ، ﮐﻪ از اﯾﻦ ﺗﻌﺪاد، 26 درﺻﺪ داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن 138 ﻧﻔﺮ اﺧﺘﻼل ﺟﺰﺋﯽ، 3/8 درﺻﺪ داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن 20 ﻧﻔﺮ اﺧﺘﻼل ﻣﺘﻮﺳﻂ و 0/4 درﺻﺪ داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن 2 ﻧﻔﺮ اﺧﺘﻼل ﺟﺪي داﺷﺘﻨﺪ. ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ وﺿﻌﯿﺖ داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺣﯿﻄﻪﻫﺎي اﻓﮑﺎر ﭘﺎراﻧﻮﺋﯿﺪي، وﺳﻮاس و اﺟﺒﺎر و ﺣﺴﺎﺳﯿﺖ در رواﺑﻂ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ و ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ وﺿﻌﯿﺖ داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺣﯿﻄﻪ ﺗﺮس ﻣﺮﺿﯽ ﺑﻮد. ﺳﻼﻣﺖ رواﻧﯽ داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن دﻧﺪاﻧﭙﺰﺷﮑﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺟﻨﺲ آنﻫﺎ راﺑﻄﻪ ﻣﻌﻨﯽداري داﺷﺖ 0/01=P وﻟﯽ ﺑﺎ وﺿﻌﯿﺖ ﺗﺎﻫﻞ 0/28=P ، ﻣﺤﻞ ﺳﮑﻮﻧﺖ 0/72=P ، ﻧﯿﻤﺴﺎل ورودي 0/22=P و ﺳﺎل ورود ﺑﻪ داﻧﺸﮕﺎه 0/96=P راﺑﻄﻪ ﻣﻌﻨﯽداري ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻧﺸﺪ. ﻧﺘﯿﺠﻪﮔﯿﺮي: اﮐﺜﺮ داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن ﻣﻮرد ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﺎ ﻓﺎﻗﺪ اﺧﺘﻼل رواﻧﯽ ﺑﻮدﻧﺪ، در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺣﺪود ﯾﮏ ﺳﻮم داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن از اﺧﺘﻼﻻت رواﻧﯽ رﻧﺞ ﻣﯽﺑﺮﻧﺪ. در زﻧﺎن ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﻌﻨﯽداري وﺿﻌﯿﺖ ﺳﻼﻣﺖ روان ﺑﺪﺗﺮي ﻣﺸﺎﻫﺪه ﮔﺮدﯾﺪ. اﻣﺎ ﺑﯿﻦ ﺳﺎﯾﺮ ﻣﺘﻐﯿﺮﻫﺎ و ﺳﻼﻣﺖ روان از ﻧﻈﺮ آﻣﺎري راﺑﻄﻪ ﻣﻌﻨﯽداري وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ.