شناسايي و تبيين مولفه هاي مفهوم ناحيه نوآوري با فرا‌تركيب پيشينه

تاكنون الگو‌هاي مختلفي از زيست‌بوم‌ (بوم سازگان) نوآوري شكل گرفته كه نواحي نوآوري جديدترين آن‌ها است. اين نواحي به سرعت در مناطق شهري سراسر دنيا ظاهر شده‌ و با ايجاد تحول در نوآوري و اقتصاد منطقه‌اي توجه انديشمندان را به خود جلب كرده‌اند. در ايران نيز مناطقي با عنوان ناحيه نوآوري در حال ظهور است. با اين حال، تعداد پژوهش‌هايي كه به ارائه تصوير دقيقي از اين مفهوم بپردازد اندك است. پژوهش حاضر با مرور پژوهش‌هاي انجام شده، به شناسايي و تبيين مولفه‌هاي مفهوم ناحيه نوآوري مي‌پردازد. بدين‌منظور 59 پژوهش علمي به روش فرا‌تركيب مطالعه شده و مدلي متشكل از چهار مولفه‌ اصلي اين مفهوم شامل آثار و پيامد‌ها، نظريات پشتيبان، كاركردها و بازيگران ارائه شده است. در نهايت به دلالت‌هايي براي سياست‌گذاري نواحي نوآوري در ايران اشاره شده است كه توجه به نقش دانشگاه‌ها در ايجاد نهاد مديريت ناحيه نوآوري، سياست‌گذاري در حوزه املاك براي جلب همكاري شركت‌هاي فعال در اين حوزه، شناسايي مناطق مستعد از طريق ارزيابي دارايي‌هاي شبكه‌اي منطقه، تسهيل استقرار شركت‌هاي نوپا در اماكن با كاربري مسكوني، تسهيل ايجاد نواحي نوآوري در اطراف دانشگاه‌ها، و كاهش ريسك ايجاد كسب‌وكار‌هاي نوپا از طريق ايجاد فضاي كار اشتراكي و اقامت‌گاه هاي موقت از جمله اين دلالت‌ها است.