درمان رتينوبلاستوم در گذر زمان: يك مقاله مروري

رتينوبلاستوم شايعترين تومور اوليه بدخيم چشمي در كودكان است. مديريت و درمان رتينوبلاستوم فرآيندي بسيار پيچيده است و نيازمند به توجه به مواردي همچون مرحله‌ بيماري، وضعيت ژنتيكي تومور و جهش‌ها، عوامل رواني- اجتماعي خانواده و باورهاي فرهنگي و منابع اقتصادي موجود دارد. از زمان شناسايي اين بدخيمي تا اوايل قرن بيستم (پيش از معرفي پرتودرماني به‌عنوان يكي از گزينه‌هاي درمان)، تخليه چشم تنها گزينه درماني براي اين بيماري بود. تخليه چشم علاوه بر عدم كنترل موارد متاستاتيك و گسترده بيماري و افزايش شانس مرگ‌ومير در اين موارد، باعث ايجاد عوارض روحي، رواني و زيبايي نامطلوب فراوان در بيماران و مخصوصا كودكان كه جمعيت اصلي مبتلا به اين بيماري هستند، مي‌شود. پيشرفت‌هاي شگرفي از قرن بيستم تاكنون براي شناسايي و ابداع روش‌هاي نوين جهت حفظ چشم و درمان‌هاي كمتر تهاجمي رخ داده است و مجموعه تلاش‌ها منجر به ابداع روش‌هاي درماني جديدي مانند پرتودرماني، شيمي‌درماني سيستميك، درمان‌هاي موضعي مانند سرما و گرما درماني، شيمي‌درماني داخل شرياني و شيمي‌درماني داخل چشمي شده است. به‌صورت خلاصه مجموعه درمان‌ها از ابتدا تاكنون به سمت افزايش بقا، كاهش نرخ تخليه چشم و درمان‌هاي هدفمندتر و كمتر تهاجمي رفته است. در اين مقاله به‌صورت خلاصه به معرفي انواع روش‌هاي درماني رتينوبلاستوم از ابتدايي شناسايي تاكنون مي‌پردازيم و سير تحولي درمان‌هاي اين بيماري از ابتدا تاكنون كه باعث كاهش انجام تخليه چشم به‌عنوان درمان اين بيماري شده است را مورد بررسي قرار مي‌دهيم.