ارتباط افكار خودكشي با خودانتقادي و افسردگي در دانشجويان كارشناسي پرستاري

مقدمه: خودكشي از مهــم‌ترين شاخص‌هاي بهــداشت رواني افراد جامعه و بالاخص در ميان جوانان است كه با مولفه هاي مختلفي در ارتباط مي باشد لذا اين مطالعه با هدف ارتباط افكار خودكشي با خودانتقادي و افسردگي در دانشجويان كارشناسي پرستاري در دانشگاه علوم پزشكي همدان انجام گرفته است. روش كار: در اين مطالعه مقطعي همبستگي 371 نفر از دانشجويان پرستاري دانشگاه علوم پزشكي همدان در سال نحصيلي 1401 بصورت سرشماري وارد مطالعه شدند. ابزارهاي گردآوري داده ها شامل، پرسشنامه مشخصات دموگرافيك، مقياس افكار خودكشي بك، مقياس سطوح خودانتقادي و پرسشنامه افسردگي بك بود كه به صورت خودگزارشي تكميل گرديدند. از طريق نرم افزار spss22 و آمار توصيفي(ميانگين وانحراف معيار) و استنباطي(ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چند متغيره) صورت گرفت. يافته ها: يافته هاي مطالعه نشان داد كه بين افكار خودكشي و افسردگي ارتباط قوي، مثبت و معنادار وجود داشت(0.001 p) همچنين در تست تحليلي رگرسيون چند متغيره، متغيرمستقل افسردگي به طور معناداري، پيش بين افكار خودكشي بود(0.001 p). اما بين افكار خودكشي با خودانتقادي ارتباط معني دار وجود نداشت(0.05 p) و در رگرسيون چند متغيره، متغيرمستقل خودانتقادي به طور معناداري، پيش بين افكار خودكشي بود(0.05 p). نتيجه گيري: يافته هاي اين مطالعه نشان ميدهد افكار خودكشي در بين دانشجويان پرستاري از فرواني بالايي برخوردار است كه با مولفه هايي مانند افسرگي و افكار خودانتقادي ارتباط دارد. ارزيابي سلامت روان دانشجويان پرستاري و اجراي مداخلات بهداشت روان براي حمايت از اين گروه آسيب‌پذير بسيار مهم است.