جانمايي پهنه‌هاي مستعد پناهگاه‌هاي شهري با تأكيد بر اصول پدافند غيرعامل - مطالعه موردي: شهر ايلام

از سياست‌‌هاي پدافند غيرعامل در اكثر كشورهاي جهان و به‌ويژه ايران، احداث پناهگاه‌‌هاي شهري در راستاي حفاظت و نگهداري از جان شهروندان و به حداقل‌رساندن آسيب‌‌هاي احتمالي در حوزه انساني است. آنچه در تناسب با سياستِ مطرح شده اهميت دارد، موقعيت و انتخاب محل مناسب پناهگاه‌‌هاي شهري است. پژوهش حاضر با هدف جانمايي پناهگاه‌‌هاي شهري با رويكرد پدافند غيرعامل در سطح شهر ايلام انجام شده است. به اين منظور 10 شاخص مكان‌يابي پناهگاه‌‌هاي شهري در قالب چهار معيار كلي (جمعيتي، عملكردي، كالبدي و طبيعي- محيطي)، انتخاب و با بهره‌‌گيري از مدل فرآيند تحليل شبكه‌اي(ANP) ضريب اهميت معيارها و زيرمعيارها مشخص و ضرايبِ به‌دست آمده در محيط سيستم اطلاعات جغرافيايي(GIS) در لايه‌‌هاي اطلاعاتي تأثير داده شد. با همپوشاني آن‌ها، پهنه‌‌هاي مستعد براي ساخت پناهگاه‌‌هاي شهري شناسايي شده است. نتايج پژوهش نشان ‌داد از بين معيارهاي كلي، دو معيار «جمعيتي» و «عملكردي» به‌ترتيب با وزن 0.427 و 0.305 و از بين شاخص‌‌ها، دو شاخص «نزديكي به مكان‌‌هاي پرتراكم جمعيتي» و «استقرار در فاصله مناسب از اهداف دشمن» به‌ترتيب با وزن 0.303 و 0.236 بيشترين ضرايب اهميت را به خود اختصاص داده‌‌اند. نتايج حاصل از تحليل تركيبي ANP-GIS  نيز نشان داد كه هر چهار منطقه شهري ايلام (هانيوان و استانداري و مركزي؛ سبزي‌آباد و بانبرز؛ نوروزآباد؛ جانبازان و رزمندگان) مستعد ساخت پناهگاه هستند؛ اما به‌ترتيب منطقه 2 (سبزي‌آباد و بانبرز)، منطقه 1 (هانيوان و استانداري) و منطقه 3 (نوروزآباد) در اولويت قرار دارند.