بررسي ناهنجاري‌هاي وضعيت بدني در افراد با اختلالات بينايي و تاثير تمرين بر اين ناهنجاري‌ها (مطالعه مروري)‏

هدف:ناهنجاري‌هاي قامتي در افراد با اختلالات بينايي بيشتر از افراد با بينايي سالم است. هدف از اين مقاله، مرور پژوهش‌هاي انجام گرفته در زمينه ارزيابي ناهنجاري‌هاي قامتي افراد با اختلالات بينايي و بررسي تاثير تمرين بر اين ناهنجاري‌ها است. روش بررسي:پايگاه‌ هاي الكترونيكي Science Direct، PubMed و Google Scholar به منظور يافتن مقالات انگليسي و پايگاه‌ هاي الكترونيكي مدليب، پايگاه مركز اطلاعات علمي جهاد دانشگاهي، نورمگز، مگيران و گوگل محقق براي يافتن مقالات انتشار يافته به زبان فارسي به صورت نظام‌ مند مورد جستجو قرار گرفتند. همچنين فهرست منابع مقالات مربوطه نيز جستجو شد. براي جستجوي مقالات انتشاريافته به زبان انگليسي از كليدواژه‌ هاي ( Posture يا Mal-alignment يا Body deformity ) و يكي از واژه ‌هاي ( Blindness يا Visual impairment ) و براي جستجوي مقالات انتشاريافته به زبان فارسي از كليدواژه هاي وضعيت بدني يا مشكلات عضلاني اسكلتي و يكي از واژه‌هاي نابينا يا اختلالات بينايي استفاده شد. در جستجوي مقالات مرتبط با تاثير تمرين بر اين ناهنجاري ‌ها، علاوه بر كليدواژه ‌هاي ذكر شده در بالا، براي مقالات انگليسي از كليدواژه ‌هاي ( Corrective exercise يا Training ) و براي مقالات فارسي از كليدواژه ‌هاي تمرين يا حركات اصلاحي نيز استفاده شد. پژوهش ‌هايي كه در بازه زماني ژانويه 2000 تا  آگوست 2022 انتشار يافته بودند و به ارزيابي وضعيت بدني افراد با اختلالات بينايي پرداخته بودند يا تاثير تمرين بر وضعيت بدني اين افراد را مورد بررسي قرار داده بودند در اين پژوهش مروري وارد شدند.يافته ها:تعداد 21 مقاله در بخش ارزيابي وضعيت بدني افراد با اختلالات بينايي و تعداد 9 مقاله در بخش بررسي اثر تمرين بر وضعيت بدني اين افراد از معيارهاي ورود به مقاله مروري حاضر برخوردار بودند. نتايج بررسي اين مقالات حاكي از اين است كه ناهنجاري‌هاي وضعيتي در افراد با اختلالات بينايي بيشتر از افراد با بينايي سالم است. اين ناهنجاري‌ها در وضعيت سر و گردن، شانه‌ها، ستون فقرات و نيز اندام تحتاني قابل مشاهده هستند. همچنين نتايج مقالات بررسي شده حاكي از مثبت بودن تاثير تمرينات اصلاحي در اصلاح ناهنجاري‌هاي قامتي افراد با اختلالات بينايي است.نتيجه‌گيري:نتايج اين مقاله مروري حاكي از بيشتر بودن ناهنجاري‌هاي قامتي (ناهنجاري‌هاي سر و گردن، شانه‌ها، ستون فقرات، اندام تحتاني) در افراد با اختلالات بينايي و همچنين تاثير مثبت تمرين بر اين ناهنجاري‌ها است. با وجود اين به انجام پژوهش‌هاي بيشتر در اين زمينه با رعايت مواردي از قبيل بكارگيري اندازه نمونه بزرگتر و همگن‌ تر، ابزار دقيق‌تر، گروه كنترل و طولاني‌تر بودن مدت تمرينات نياز است.