نقش واسطه اي اهمال كاري و درگيري تحصيلي در مدل استرس تحصيلي بر اساس تنظيم شناختي هيجاني

هدف پژوهش حاضر نقش واسطه اي اهمال كاري و درگيري تحصيلي در مدل استرس تحصيلي بر اساس تنظيم شناختي هيجاني بوده است. اين پژوهش از حيث هدف كاربردي و از حيث شيوه گردآوري داده‌ها از نوع مطالعات همبستگي است. جامعه آماري پژوهش شامل دانشجويان يك دانشگاه نظامي در شهر تهران در سال تحصيلي 1401-1400 بود. از بين آنها 374 نفر به صورت تصادفي با روش نمونه گيري در دسترس به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار اندازه گيري يافته ها در اين پژوهش شامل پرسشنامه‌هاي درگيري تحصيلي ريو (۲۰۱۳)، تنظيم شناختي هيجان گارنفسكي و همكاران (2001)، اهمال‌كاري تحصيلي سولومون و راثبلوم (1984) و پرسشنامه استرس تحصيلي گادزلا (1991) بودند.روايي صوري و محتوايي اين ابزار توسط متخصصين و خبرگان در اين زمينه تاييد شد و پايايي آنها بر اساس آزمون آلفاي كرونباخ استفاده گرديد. جهت توصيف شرايط پژوهش از آزمون هاي ميانگين، انحراف معيار، چولگي، كشيدگي و نمودار ماتريس پراكنش استفاده شد و براي تعميم اطلاعات نمونه به جامعه و بررسي مدل پژوهش از تحليل مسير و مدل معادلات ساختاري در نرم افزارهاي SPSS و LISREL استفاده گرديد. يافته‌هاي پژوهش حاكي از آن است كه اثرات مستقيم استرس تحصيلي بر اهمال كاري تحصيلي، درگيري تحصيلي و تنظيم شناختي هيجان، اثر مستقيم اهمال كاري تحصيلي بر تنظيم شناختي هيجان و اثر مستقيم درگيري تحصيلي بر تنظيم شناختي هيجان همگي در سطح ۰۱/0 معني دار مي باشند. بعلاوه آزمون معادلات ساختاري نقش ميانجي اهمال كاري و درگيري تحصيلي را در مدل استرس تحصيلي بر اساس تنظيم شناختي هيجاني تاييد مي كند.