عوامل اجتماعي اثر گذار بر سلامت روان زنان در مقايسه با مردان

‌اين پژوهش، با هدف شناسايي برخي عوامل اجتماعي ‌‌مؤثر بر سلامت روان زنان و مردان انجام شده‌ است. براي تحليل ‌موضوع از آراء آناندال‌ (2013)، نظريه موس (2002) و نظريه آربر و توماس (2001) بهره گرفته شده است. به‌اين منظور يك پژوهش ميداني به روش پيمايشي ترتيب داده شد و از بين زنان و مردان متأهل 20 تا 60 ‌‌ساله ساكن شهر كرمان، بر اساس روش نمونه‌گيري سهميه‌بندي نمونه‌اي 600 نفر‌ انتخاب و با آن‌ها مصاحبه شد. نتايج به‌دست آمده نشان داد ميانگين نمره سلامت روان مردان و زنان به‌ترتيب ‌5/23‌ و 6/20 است. بنابراين، نمره مردان به‌طور معناداري از نمره زنان ‌بيشتر است. همچنين، ميانگين نمره «نابرابري در بهره مندي از منابع و فرصت ها» براي زنان و مردان به‌ترتيب 6/73 و ‌‌8/54 است. نمره «آسيب پذيري مردان و زنان در سلامت به‌ترتيب ‌43 و ‌‌46 است. به‌اين ترتيب مي‌توان گفت زنان در مقايسه با مردان سلامت روان ضعيف‌تر، ‌بهره‌مندي كم‌تر از منابع و فرصت‌ها و درجه آسيب پذيري بالاتري ‌در سلامت را تجربه مي‌كنند. تحليل‌هاي آماري نشان داد «نابرابري در بهره‌مندي از منابع و فرصت‌ها» با ضريب 16/0- و «آسيب‌پذيري در سلامت» با ضريب 24/0- بر سلامت روان زنان ‌تأثير منفي و معناداري ‌دارد. نابرابري‌هاي جنسيتي هم به‌طور مستقيم و هم از طريق افزايش آسيب‌پذيري در سلامت زنان اثر كاهنده بر سلامت روان آنان دارد. يافته‌ها حاكي از آن است كه در نوع عوامل اجتماعي اثر‌گذار بر سلامت روان مردان و زنان تفاوت وجود دارد و تحليل سلامت روان زنان مستلزم توجه به شرايط اجتماعي ‌و تحليل جنسيتي است.