پيش‌بيني وابستگي به تلفن همراه بر اساس كمرويي با واسطه نيازهاي اساسي روان‌شناختي در نوجوانان دختر: بررسي نقش تعديل كننده انسجام خانواده

پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش ميانجي‌گري تعديل‌شده نيازهاي اساسي روان‌شناختي توسط انسجام خانواده در رابطه كمرويي با وابستگي به تلفن همراه در نوجوانان دختر انجام شده است. ‌جامعه مورد مطالعه شامل تمامي نوجوانان دختر 13 تا 18 ساله مشغول به تحصيل شهر تهران در سال 1401 بود كه با استفاده از روش نمونه‌گيري در دسترس تعداد 283 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند و به مقياس بازنگري‌شده كمرويي چيك و باس (چيك، 1983)، شاخص اعتياد به تلفن همراه (لئونگ، 2008)، مقياس نيازهاي اساسي روان‌شناختي (دسي و رايان، 2000) و مقياس انسجام سازمان‌يافته خانواده فيشر (فيشر و همكاران، 1992) پاسخ دادند. به‌منظور تجزيه و تحليل داده‌ها از همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه با نصب برنامه الحاقي پردازشگر هايس (مدل 4 و 59) در نرم‌افزار SPSS24 استفاده شد. نتايج نشان داد نيازهاي اساسي روان‌شناختي رابطه بين كمرويي و وابستگي به تلفن همراه را ميانجي‌گري مي‌كنند و رابطه بين كمرويي با وابستگي به تلفن همراه و نيازهاي اساسي روان‌شناختي و نيز رابطه نيازهاي اساسي روان‌شناختي و وابستگي به تلفن همراه توسط انسجام خانواده تعديل مي‌شود. بر اين اساس، با افزايش ارضاي نيازهاي اساسي روان‌شناختي و ارتقاي انسجام خانواده، كمرويي و در نتيجه وابستگي به تلفن همراه در نوجوانان كاهش مي‌يابد. يافته‌هاي اين پژوهش براي درك سازوكار پيچيده تأثير كمرويي بر وابستگي به تلفن همراه مفيد است و پيامدهايي عملي براي پيشگيري و كاهش وابستگي نوجوانان به تلفن همراه دارد.