بررسي تاثير آموزش مهارت مثبت انديشي بر تاب‌آوري پرستاران طي همه‌ گيري‌ كوويد-19 - كاربرد تئوري رفتار برنامه ريزي شده

مقدمه: مطالعه حاضر با هدف بررسي تاثير آموزش مهارت‌هاي مثبت انديشي برمبناي تئوري رفتار برنامه ريزي شده برتاب‌آوري پرستاران در شرايط همه‌گيري كوويد-19 انجام شد. روش بررسي: پژوهش حاضر يك مطالعه مداخله‌اي نيمه‌تجربي با طرح پيش‌آزمون و پس‌آزمون مي‌باشد كه جامعه آماري آن را پرستاران شاغل بيمارستان ‌شهرستان‌هاي‌آباده و اقليد در استان فارس در سال 1400 تشكيل مي دادند. بر‌اساس‌معيار ورود 98 پرستار انتخاب و به صورت تصادفي در دو‌گروه مداخله(49=n) و‌كنترل(49=n) قرار‌گرفتند. براي مداخله، آموزش مثبت انديشي به شيوه حضوري و بحث گروهي در هشت جلسه 120 دقيقه اي بصورت هفته‌اي دو جلسه انجام شد. ابزار‌گردآوري اطلاعات شامل مشخصات دموگرافيك، پرسشنامه تاب آوري‌كانر و ديويدسون و پرسشنامه محقق ساخته مثبت انديشي بود. همچنين پرسشنامه سازه هاي مدل رفتار برنامه ريزي شده نيز قبل و بعد ازمداخله جمع آوري شد. مدت زمان آموزش دو ماه بود. داده‌ها با نرم افزارSPSS نسخه 26 و با استفاده از آزمون‌هاي آماري تجزيه و تحليل شدند.يافته‌ ها: بر اساس يافته‌هاي اين پژوهش، ميانگين تاب‌آوري پرستاران پس‌آزمون در‌گروه مداخله (6.2 ± 60.02) به طور معني‌داري بيش از گروه‌كنترل (3.5 ± 52.6) بود. ميانگين مثبت انديشي پرستاران در پس‌آزمون در گروه مداخله (4.75 ± 176.6)‌ و‌كنترل (5.1 ± 85.04) بود. همچنين بعد از‌آموزش مهارت‌هاي مثبت انديشي ميانگين نمره تاب‌آوري و ابعاد آن در‌گروه مداخله(3.1 ± 89.6)  به صورت معني داري بيشتر از گروه كنترل(3.6 ± 53.18) بود (0.001 P).نتيجه‌گيري:‌ آموزش مهارت‌هاي مثبت انديشي يك رويكرد بدون عارضه، كم هزينه و قابل اجرا است كه اثربخشي آن در اين مطالعه مورد تاييد قرار گرفت و لذا مي‌توان از آن به صورت فراگير به عنوان يك برنامه توانمندسازي استفاده كرد.