طراحي مدل انسجام بين سازماني در اجراي خط مشي هاي مديريت بحران با رويكرد ساختاري تفسيري

هدف پژوهش، طراحي مدل انسجام بين سازماني در اجراي خط مشي هاي مديريت بحران با رويكرد ساختاري تفسيري بود. پژوهش حاضر به لحاظ هدف كاربردي است و با روش كيفي و در چارچوب تحقيقات توصيفي-پيمايشي انجام شد. جامعه آماري، برابر با 18 نفر از خبرگان آشنا به خط مشي هاي مديريت بحران، شامل7 نفر از مديران سازمان مديريت بحران، 6 نفر از و صاحب نظران دستگاه هاي همكار در مديريت بحران و 5 نفر از اساتيد دانشگاهي صاحب نظر در مديريت بحران بودند كه براساس تخصص، تجربه، تسلط نظري، دسترسي و تمايل به صورت غير تصادفي و هدفمند انتخاب شدند. با بررسي ادبيات پيشينه و نظرات خبرگان و همچنين بهره گيري از روش دلفي 50 شاخص انسجام بين سازماني در اجراي خط مشي هاي مديريت بحران در قالب 16 مؤلفه شناسايي گرديد و مؤلفه ها با تكنيك ISM سطح بندي شد. يافته ها نشان داد كه مؤلفه ها در هفت سطح قرار گرفتند كه وحدت فرماندهي و مديريت منابع در سطح زيربنايي و اقدامات مشترك، توافق پذيري و تعامل در سطح اول مدل ساختاري تفسيري پژوهش قرار گرفتند. تعيين خط مشي هاي اولويت دار دستگاه هاي همكار و تأمين منابع مورد نياز، هدايت متمركز و مناسب منابع و تجهيزات در زمان وقوع بحران ها و ايجاد مركز فرماندهي در منطقه وقوع بحران، اجراي خط مشي هاي مديريت بحران و همچنين دستيابي به ديگر مؤلفه هاي انسجام بين سازماني در اجراي خط مشي هاي مديريت بحران را تسهيل خواهد كرد و به بهبود عملكرد مديريت بحران كمك خواهد نمود.