ارايه مدلي براي لجستيك امداد با رويكرد سيستم هاي ديناميكي

مشكل اصلي در بحران زلزله، امداد رساني به آسيب ديدگان نهايي و با دقت و سرعت مناسب است. درمدل هاي لجستيكي ساده ، به دليل در نظر نگرفتن ابعاد اجتماعي، فرهنگي و امنيتي، حجم زيادي از كالاها و خدمات كه وارد منطقه زلزله زده شده اند به آسيب ديدگان واقعي نمي رسد . در يك رخداد زلزله ممكن است همه محدوديت هاي فني مثل مسيريابي، موجودي انبار و حمل و نقل به راحتي تحت تاثير محدوديت هاي اجتماعي، فرهنگي و سياسي قرار گيرند و در نهايت باعث ناكارآمدي مدل شوند. بنابراين نوآوري به كاررفته در اين تحقيق، به كارگيري مدل سازي سيستم ديناميك و در نظر گرفتن محدوديتهاي اجتماعي وامنيتي و فرهنگي در مدل نهايي مي باشد. دراين پژوهش با استفاده از يك رويكرد جديد ( با استفاده از تكنيك هاي سيستم هاي ديناميكي) يك مدل امداد بشر دوستانه معرفي شده است. لازم به ذكر است كه فايده به كارگيري اين روش در مدل سازي لجستيك امداد در اين است كه مي توانيم مدل را به سمت واقعي شدن هدايت كنيم در حاليكه در روش هاي بهينه سازي ، به دليل پيچيدگي ها و حجم زياد مدل ، كمتر به اين عوامل پرداخته مي شود.در مدل پيشنهادي اين تحقيق، با ايجاد حلقه هاي بازخوردي ، مدل ايجاد شده و در نهايت سناريوهاي مختلف بررسي شده است. نتايح نشان داد كه استفاده همزمان از راهكارهاي كاهش خطرات قبل، حين و بعد از فاجعه و بهبود مقادير وضعيت امنيت و حفاظت فيزيكي ، مدل لجستيك را يه صورت بهينه ايجاد مي كند.