يك مرور نظام مند و فراتحليل بر فرسودگي شغلي در پرسنل طرح پزشك خانواده: يك مقاله كوتاه

مقدمه: طي سال‌هاي اخير، مطالعاتي پيرامون فرسودگي شغلي كاركنان حوزه سلامت و برنامه پزشكي خانواده انجام شده است. از اين رو بر آن شديم تا براساس مطالعات منتشر شده، به بررسي شيوع فرسودگي شغلي پرسنل شاغل در طرح پزشكي خانواده در ايران بپردازيم. روش كار: جستجوي پيشرفته در پايگاه‌هاي داده‌اي PubMed, Scopus, Irandoc, Magiran و SID در كنار جستجوي دستي در Google Scholar با كليد واژه‌هاي مرتبط با پزشكي خانواده، بدون محدوديت زباني، طي سال‌هاي 2005 تا 2022 توسط دو نفر به صورت مستقل انجام شد. فراتحليل اثرات تصادفي براي تخمين شيوع فرسودگي شغلي و زير ابعاد پرسشنامه مازلاك با استفاده از نرم‌افزار Comprehensive Meta analysis انجام شد. يافته ها: در مجموع، از 8361 مطالعه مورد بررسي، 4 مقاله وارد فراتحليل شد. شيوع تلفيقي در بين پرسنل شاغل در طرح پزشكي خانواده براي خستگي عاطفي 30.6درصد (با فاصله اطمينان 47.8-17.4)، مسخ شخصيت 12/9درصد (5/4-27/6) و كفايت شخصي 23/3درصد (7/1-54/8) محاسبه شد. نتيجه‌گيري: شيوع قابل توجهي از فرسودگي شغلي، به ويژه از نظر خستگي عاطفي، در بين كاركنان مربوطه ديده مي‌شود. از اين رو لازم است با انجام مطالعات بيشتر در راستاي كاهش فرسودگي شغلي در بين كاركنان پزشكي خانواده اقدام شود.