جاذب جديد چارچوب آلي كووالانسي مغناطيسي با پيوند ايمين (Fe3O4@TFPA-Bd) براي ميكرواستخراج بيوماركرهاي BTEX از نمونه‌هاي ادرار

مقدمه: بنزن، تولوئن، اتيل بنزن و زايلن (BTEX) دسته‌اي از هيدروكربن‌هاي آروماتيك تك حلقه‌اي هستند كه به دليل ويژگي‌هاي خطرناك آنها به عنوان تركيبات فرار سمي طبقه‌بندي مي‌شوند. ترانس، ترانس- موكونيك اسيد (tt-MA)، ماندليك اسيد (MA)، هيپوريك اسيد (HA)، و متيل هيپوريك اسيد (MHA) به ترتيب مي توانند به عنوان شاخص هاي بيولوژيكي قابل اعتماد در ارزيابي مواجهه شغلي با BTEX استفاده شوند. روش كار: در مطاله حاضر، يك چارچوب آلي كووالانسي مغناطيسي با پيوند ايمين (Fe3O4@TFPA-Bd)، براي اولين بار سنتز گرديد و به عنوان جاذب جديد در روش ميكرواستخراج با جاذب انباشته (MEPS) استفاده شد. از بنزيدين (Bd) و تريس (4- فرميل فنيل) آمين (TFPA) به عنوان بلوك هاي ساختاري اصلي همراه با نانوذرات Fe3O4 به عنوان هسته مغناطيسي براي سنتز جاذب استفاده گرديد. جاذب سنتز شده جهت استخراج ميكروني هيپوريك اسيد، مندليك اسيد، ترانس، ترانس- موكونيك اسيد و 3- متيل اسيد هيپوريك (m-MHA) از نمونه هاي ادرار و سپس تجزيه توسط كروماتوگرافي مايع با كارايي بالا (HPLC) مورد استفاده قرار گرفت. برخي از پارامترهاي موثر بر عملكرد استخراج همچون: حجم نمونه، حجم حلال استخراج كننده، تعداد سيكل هاي استخراج، pH  و دماي محلول نمونه، بهينه سازي شدند. جاذب سنتز شده با ميكروسكوپ الكتروني روبشي و عبوري (SEM و TEM)، طيف سنج مادون قرمز تبديل فوريه (FTIR) و پراش اشعه ايكس (XRD) بررسي كيفي شد. يافته ها: روش توسعه‌يافته داراي حد آشكارسازي پايين (براي مثال ۰۲/۰ ميكروگرم بر ميلي‌ليتر براي tt-MA، 3=S/N)، حد تشخيص خوب (۰6/۰ ميكروگرم بر ميلي‌ليتر براي tt-MA، 10=S/N)، حدود ديناميكي خطي (0.5-320 ميكروگرم بر ميلي ليتر براي MA، ۹۹/۰ نتيجه‌گيري: اين روش جديد براي تعيين بيوماركرهاي BTEX از نمونه‌هاي ادرار قابل كاربرد و پيشنهاد مي گردد و مي‌تواند جايگزين مناسبي براي روش‌هاي متداول آماده سازي باشد.