كاربست روش تاريخي در پژوهش‌ هاي روابط بين‌الملل

روش‌هاي تحقيق زيادي اعم از كمي و كيفي در رشته روابط بين‌الملل وجود دارد كه دانشجويان از آن براي پژوهش‌ هاي خود استفاده مي‌كنند. يكي از روش‌هاي كيفي، روش پژوهش تاريخي يا تاريخ‌پژوهي است. روش تاريخي زماني كاربرد دارد كه پژوهشگر درصدد بررسي پديده‌اي در گذشته است و هدف آن كشف واقعيات تاريخي و شرح رويدادهاي حال است. تاريخ مهم‌ترين عنصر تاثيرگذار در برقراري و توسعه روابط كشورها است زيرا دولت‌ها بر اساس برداشت‌هايي كه از كشورهاي ديگر دارند روابط خود را در بستر زمان تنظيم مي‌كنند ولي پژوهشگران روابط بين‌الملل يا به ندرت از اين روش استفاده مي‌كنند يا با روش درست كاربست آن آشنا نيستند. در اين مقاله سعي مي‌شود به اين پرسش‌ها پاسخ داده شود كه چگونه از روش تاريخي در پژوهش‌هاي روابط بين‌الملل استفاده كنيم؟ كاربرد روش تاريخي در روابط بين‌الملل چه مزايا و دستاوردهايي ايجاد مي‌كند؟ چه كاربردهايي براي رشته روابط بين‌الملل دارد؟ و دلايل كم توجهي به اين روش پژوهش در رشته روابط بين‌الملل چيست؟ هدف مقاله اين است كه به توليد ادبيات مربوط به نحوه استفاده و كاربرد روش تاريخي در رشته روابط بين‌الملل بخصوص در پژوهش‌هاي مربوط به پايان‌نامه‌ها و رساله‌ها ياري رساند.