نقد شبهه سها درباره جدايي قرآن از علوم تجربي

شخصي با نام مستعار «سها» با استناد به برخي آيات و روايات، علم ارزشمند از ديدگاه قرآن را منحصر در علم ديني دانسته است و آياتي كه درباره تفكر و تعقل صحبت شده است، مراد از آن را مساوي با ايمان و عدم تفكر و تعقل را نيز برابر با كفر دانسته است و عدم پرداختن به علوم تجربي را دليل بر غيروحياني بودن قرآن نتيجه گرفته است. اين پژوهش درصدد است با روش تحليلي ‌ـ توصيفي و با بهره‌گيري از مباني تفسيري به شبهات مطرح شده پاسخ دهد. ديدگاه ايشان از دو جهت قابل‌بررسي است: اشكالات مبنايي: مثل بي‌توجهي به آيات و روايات ديگر، بي‌توجهي به سياق آيات و برداشت ناقص از علوم ديني و اشكالات محتوايي. بيشتر آياتي كه مورد استناد قرار مي‌دهد: اولاً مراد از آن‌ها صرفاً علوم ديني نيست؛ بلكه علم و دانايي مطلق مراد است و ثانياً باتوجه‌به سياق، آياتي كه به علم و ايمان و يا اطاعت از خداوند توأمان اشاره دارد، مراد از آن‌ها معناي انحصاري علم در دين نيست؛ بلكه علم به همراه معنويت و ايمان و اخلاق مورد تأكيد قرآن است. چون علم همانند عقل ابزار است اگر با ايمان و معنويت همراه شود، در خدمت ارزش‌ها قرار خواهد گرفت. در غير اين صورت علم، موجب سلطه و قدرت، زورگويي و نابودي حرث و نسل خواهد بود. قرآن كريم در آيات فراواني به علوم تجربي پرداخته است كه مي‌توان در برخي موارد اعجاز علمي قرآن كريم را اثبات كرد كه دليل بر وحياني و حقانيت اين كتاب آسماني است.