تحليلي بر ميزان همبستگي عوامل كمي درجه محصوريت با اختلاف دمايي در گذرهاي تاريخي؛ پژوهش موردي شهر ميبد

پژوهش حاضر با هدف تبيين رابطه عوامل كمي درجه محصوريت با اختلاف دما (اختلاف ميانگين دماي گذرها با ميانگين دماي شهر در يك زمان مشابه) در گذرهاي تاريخي شهر ميبد انجام شده است. اين پژوهش از حيث هدف، كاربردي و از نظر روش، توصيفي- تحليلي است. اختلاف دمايي گذرهاي تاريخي با ميانگين دماي شهر به عنوان متغير وابسته و چهار متغير طول، عرض، ارتفاع بدنه و ميزان محصوريت گذر به‌عنوان متغيرهاي مستقل در نظر گرفته شدند. جامعه آماري ۹۰ گذر در بافت تاريخي شهر و نحوه انتخاب گذرها به‌صورت تصادفي و براساس سهم گذرها از هر محله از كل شبكه معابر در بافت تاريخي شهر بود. به‌منظور سنجش رابطه عوامل كمي درجه محصوريت و تغييرات دمايي از آزمون‌هاي همبستگي، رگرسيون خطي و آزمون همبستگي پيرسون استفاده شد. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه دو مؤلفه درجه محصوريت و ارتفاع جداره با بتاي 0/634 و 0/623 در سطح معناداري بالاي 95 درصد، رابطه معنادار و مستقيمي را با اختلاف دماي گذرهاي تاريخي و دماي شهر داشته است. با توجه به يافته‌هاي پژوهش مي‌توان نتيجه‌گيري كرد كه ميان طول و عرض‌گذر و تغييرات دمايي در شهر ميبد رابطه معناداري مشاهده نمي‌شود، حال آنكه ميان ارتفاع جداره و ميزان محصوريت گذر و تغييرات دمايي رابطه معناداري وجود دارد.