اثر برگ‌پاشي عناصر روي و آهن بر عملكرد ذرت دانه‌اي و توزيع مجدد مواد فتوسنتزي در شرايط تنش آبي

به‌منظور ارزيابي اثر آهن و روي بر عملكرد ذرت دانه اي و سهم فتوسنتز جاري و توزيع مجدد مواد فتوسنتزي در شرايط تنش آب، اين پژوهش طي دو سال زراعي (99-1397) در مزرعه پژوهشي واقع در شمال غرب اهواز به اجرا درآمد. آزمايش به صورت كرت هاي دو بار خرد شده در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي با سه تكرار اجرا شد. كرت هاي اصلي شامل عامل تنش ‎آبي در سه سطح شامل آبياري كامل (شاهد)، قطع آبياري در مرحله رشد رويشي و قطع آبياري در مرحله ابتداي رشد دانه، و كرت هاي فرعي شامل برگ پاشي سولفات روي در سه غلظت (0، 0/5% و 1%) و كرت هاي فرعي شامل برگ پاشي سولفات آهن در سه غلظت (0، 0/3 و 0/6 %) بود. نتايج نشان داد كه قطع آبياري در مرحله ابتداي رشد دانه باعث كاهش معني دار (p 1%) عملكرد دانه، عملكرد بيولوژيك، ميزان فتوسنتز جاري شد؛ اما ميزان توزيع مجدد مواد ذخيره اي در اين تيمار بيشترين ميزان بود. وزن هزار دانه در تيمار قطع آبياري در مرحله ابتداي رشد دانه نسبت به آبياري كامل 26/9 % كاهش داشت. بيشترين عملكرد بيولوژيك و سهم فتوسنتز جاري با برگ پاشي سولفات آهن حاصل شد. برگ پاشي با غلظت 1% سولفات روي در تيمار قطع آبياري در مرحله رشد رويشي به‌صورت معني دار منجر به افزايش 33/7% عملكرد دانه، 7/6 % سهم فتوسنتز جاري و كاهش سهم توزيع مجدد مواد ذخيره اي گرديد. بيشترين عملكردهاي دانه (7062 كيلوگرم در هكتار و 6735 كيلوگرم در هكتار) و ميزان فتوسنتز جاري (536/6 گرم در مترمربع) در برگ پاشي با غلظت 1% سولفات روي و 0/6% سولفات آهن حاصل گرديد. به‌طوركلي، تنش آب منجر به كاهش سهم فتوسنتز جاري و در نتيجه كاهش عملكرد دانه هيبريد 704 ذرت گرديد كه اين كاهش را مي توان با برگ پاشي سولفات روي با غلظت 1% و سولفات آهن با غلظت0/6% تا حدودي جبران نمود.