معيارهاي طراحي تاثيرگذار روي مشكلات رفتاري كودكان اوتيسمي در مدارس استثنائي

اختلال اوتيسم، اختلالي در رشد سيستم عصبي است كه با نقص در تفكر، احساس و هيجان، باعث به وجود آمدن دامنه‌اي از مشكلات رفتاري در افراد مبتلا به اين اختلال مي‌شود. مطالعات نشان داده‌اند كه معماري و طراحي مدارس مي‌تواند آثار مثبتي روي بهبود مشكلات رفتاري اين افراد داشته باشد. بنابراين، تشخيص اجزاي معماري تاثيرگذار روي اين مشكلات رفتاري براي معماران از اهميت بالايي برخوردار است. هدف از اين پژوهش، شناسايي و اولويت‌بندي معيارها و زيرمعيارهاي معماري تاثيرگذار براي مشكلات كودكان مبتلا به اوتيسم است. در اين مقاله، از روش توصيفي- تحليلي به عنوان روش تحقيق استفاده شده است. گروه تصميم در اين مطالعه از 20 معمار و مربي كودك با تجربه كافي در محيط آموزشي مخصوص كودكان مبتلا به اوتيسم تشكيل مي‌شود. در اين مقاله، مهم‌ترين معيارهاي معماري با استفاده از روش دلفي شناسايي شدند كه عوامل فيزيكي محيط و سازماندهي فضاها را در ميان ساير عواملِ به ‌دست‌آمده از پس‌زمينه تحقيق شناسايي مي‌كند. سپس، به منظور دسته‌بندي و ارزشيابي عوامل و آثار اين معيارها از تكنيك دي‌مالتي‌پلكس فازي استفاده شد كه نور، بافت و مصالح و عوامل آكوستيك در آن در رتبه‌هاي اول تا سوم رتبه‌بندي شده و هم‌چنين از نرم‌افزار مطلب و اكسل براي تحليل يافته‌ها استفاده شد.