بررسي تأثير ابعاد پنجره بر نورگيري طبيعي و مصرف انرژي در مجموعه‌هاي مسكوني اقليم گرم و خشك ايران، مورد مطالعاتي: شهر اصفهان

پژوهش حاضر با هدف نورگيري طبيعي و مصرف انرژي بهينه در ساختمان‌‌هاي مسكوني انجام پذيرفته است. در اين پژوهش، منطقه چهار اصفهان به عنوان يكي از شهرهاي اقليم گرم و خشك براي مطالعه انتخاب گرديد. به منظور بررسي تأثير ابعاد پنجره از تلفيقي از روش انجام پژوهش شبيه‌‌سازي روشنايي و انرژي با استفاده از پلاگين‌‌هاي ديوا1، هاني بي2 و ليدي باگ3 و با كمك موتور شبيه‌‌سازي انرژي‌‌‌‌پلاس4 استفاده شده است، به طوري كه ابتدا با در نظر گرفتن درصد پنجره به مساحت ديوار جنوبي به عنوان متغير، درصد بهينه پنجره از منظر بهره‌‌مندي از نور روز و عملكرد انرژي تعيين و سپس به نقش شكل و تناسبات پنجره در نورگيري طبيعي پرداخته شد. هدف از اين بررسي، فراهم كردن خطوط راهنمايي به منظور كمك به معماران در تعيين ابعاد و تناسبات مناسب پنجره‌‌ها در مجتمع‌‌هاي مسكوني اقليم گرم و خشك ايران مي‌‌باشد. نتايج حاصل از پژوهش نشان مي‌‌دهد كه افزايش ابعاد و تناسبات پنجره موجب افزايش درصد بهره‌‌مندي از نور روز به همان ميزان نمي‌‌گردد. از اين رو، هرچند افزايش مساحت پنجره موجب كاهش در مصرف روشنايي الكتريكي مي‌‌شود اما، افزايش بيش از اندازه مساحت پنجره، تأثير قابل توجهي در افزايش صرفه‌جويي روشنايي الكتريكي ندارد. به علاوه، با توجه به بار سرمايشي تحميلي توسط روشنايي الكتريكي نبايد توقع داشت كه پنجره‌‌هاي بسيار كوچك، مصرف انرژي سرمايشي ساختمان را كاهش دهند. از سوي ديگر با توجه به اتلاف گرما از طريق پنجره‌‌ها نبايد توقع داشت كه پنجره‌‌هاي بسيار بزرگ، مصرف انرژي گرمايشي ساختمان را كاهش دهند. از بررسي نتايج حاصل از پژوهش مساحت حدود 30 درصد بهينه‌‌ترين ابعاد پنجره براي جبهه جنوبي ساختمان به دست آمد. با اين وجود، اگر چه ابعاد به دست‌‌آمده به شرايط طراحي ساختمان مانند پلان، ساختمان‌‌هاي اطراف و ساير عوامل نيز بستگي دارد، براي هر ساختمان بهتر است به طور جداگانه تعيين گردد.