نقش واسطه اي تسهيم دانش در تاثير جو نوآورانه بر رفتارهاي نوآورانه (نمونه پژوهش: معلمان شهر كاشان)

درك اهميت رفتار نوآورانه و خلاقانه معلمان در مدرسه، موضوع حياتي و چالش برانگيزي براي مسئولان آموزش و پژوهشگران مي باشد، زيرا مدارس به عنوان اجتماعات يادگيري حرفه اي وظيفه دارند حامي رفتارهاي نوآورانه باشند. در واقع، از آنجايي كه از مدارس و معلمان انتظار مي رود دانش آموزاني را تربيت نمايند كه در آينده، نيروي كاري خلاق و نوآور باشند، اهميت رفتار نوآورانه معلمان به عنوان عاملان تغيير و الگوي دانش آموزان در اين مسير، امري مبرهن است. لذا هدف پژوهش، بررسي تاثير جو نوآورانه بر رفتارهاي نوآورانه معلمان با نقش واسطه اي تسهيم دانش بود. پژوهش حاضر از نظر هدف، كاربردي و از نظر اجرا، توصيفي-همبستگي بود. جامعه آماري، شامل معلمان شهر كاشان به تعداد 3252 نفر بود كه با استفاده از فرمول كوكران و به روش نمونه گيري تصادفي طبقه اي 351 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. جهت گردآوري داده ها از سه پرسشنامه جو سازماني نوآورانه سيگل و كايمر (1978)، تسهيم دانش واندن هوف و دريدر (2004) و رفتار نوآورانه كانتر (1988) استفاده شد. روايي پرسشنامه ها به صورت صوري و سازه (تحليل عاملي تاييدي) انجام شد. از طريق ضريب آلفاي كرونباخ، پايايي پرسشنامه جو نوآورانه 0.88، رفتار نوآورانه 0.90 و تسهيم دانش 0.77 بدست آمد. تحليل داده هاي پژوهش با استفاده از نرم افزارهاي آماري SPSS و اسمارت در دو سطح توصيفي و استنباطي انجام گرديد. نتايج نشان داد ميانگين جو نوآورانه (2.96) كمي پايين تر از حد متوسط (3)، ميانگين رفتار نوآورانه (3.95) بالاتر از حد متوسط (3) و ميانگين تسهيم دانش (4.11) بالاتر از حد متوسط (2.5) بود. ضرايب مسير نشان داد جو نوآورانه با (Beta=0.425, P=0.001) روي رفتار نوآورانه، تسهيم دانش با (Beta=0.15, P=0.002) روي رفتار نوآورانه و جو نوآورانه با (Beta=0.40, P=0.001) روي تسهيم دانش معلمان، تاثير مثبت و معنادار دارد و نقش ميانجي تسهيم دانش، در تاثير جو نوآورانه روي رفتار نوآورانه معلمان تاييد شد. در واقع، هنگامي كه معلمان جو سازمان را جوي حمايتي و حامي نوآوري ادراك مي كنند، تمايل بيشتري به تسهيم دانش و تبديل دانش ضمني به دانش آشكار خواهند داشت و در حقيقت، بستري مناسب براي توزيع دانش بين معلمان فراهم مي شود، تبادل اطلاعات صورت مي گيرد و همين مسئله، زمينه ساز و پتانسيل بالقوه اي است براي بروز رفتار نوآورانه.