تحليل نگاره سفينه‌‌النجاه اثر محمدعلي رجبي بر اساس نظريه ترامتنيت ژرار ژنت

مزاياي استفاده از پيش متن هاي متعدد،  غنا بخشيدن به آثار هنري و بيان معاني متعدد در يك اثر واحد است كه نمود آن را مي‌توان در نگاره سفينه‌‌النجات اثر استاد رجبي مشاهده كرد. هدف از اين مطالعه شناسايي انواع روابط ترامتني و پيش متن‌هاي مورداستفاده در نگاره سفينه‌‌النجات با روش ترامتنيت ژنت و درصدد پاسخ به دو سؤال است: نگاره سفينه‌‌النجات اثر استاد رجبي داراي كدام‌يك از گونه‌هاي روابط ترامتني است؟ اين پژوهش به روش توصيفيِ تحليل محتوا و رويكرد تطبيقي انجام‌شده و ازجمله تحقيقات كيفي محسوب مي‌شود. شيوه جمع‌آوري داده‌ها كتابخانه‌اي و مشاهده اي است. نتايج نشان مي‌دهد نگاره غير از رابطه فرامتني تمام انواع رابطه ترامتني را دارد. هنرمند علاوه بر استفاده از پيش متن‌هاي متنوع مانند قرآن و شاهنامه فردوسي، مواردي را در جهت غناي معنايي، به نگاره افزوده و علاوه بر استفاده از پيش متن‌هاي نوشتاري از پيش متن هاي تصويري كه مهم‌ترين آن نگاره گفتار اندر ستايش پيغمبر در شاهنامه ‌تهماسبي بهره برده است و در چهره‌پردازي علاوه بر استفاده از شيوه‌هاي نگارگري سنتي از شيوه چهره‌پردازي استاد فرشچيان هم استفاده شده است. هنرمند توانسته علاوه بر به نمايش گذاشتن قدرت قلم و مهارت فني؛ اثر را از تصويري روايتگر به بيش متني جديد تبديل نمايد و در عين وفاداري به‌ پيش متن‌ها بياني فراتر از آن‌ها براي عصر حاضر داشته باشد.