مقايسه نيازهاي روانشناختي، نظريه ذهن و مهارت‌هاي تنظيم هيجان در دانشجويان دختر داراي تجربه طلاق والدين با بدون تجربه طلاق والدين

هدف از پژوهش حاضر، مقايسه نيازهاي روانشناختي، نظريه ذهن و مهارت‌هاي تنظيم هيجان دانشجويان دختر داراي تجربه طلاق والدين و بدون تجربه طلاق والدين بود. طرح پژوهش از نوع علي- مقايسه‌اي بود. جامعه آماري شامل دانشجويان دختر دانشكده‌هاي مختلف دانشگاه تبريز در سال 1401 بود كه از بين آنها 120 نفر به عنوان نمونه در دسترس انتخاب ‌‌شد. انتخاب نمونه به اين ترتيب بود كه ابتدا 60 نفر از دانشجويان دختري كه تجربه طلاق والدين را داشتند انتخاب شدند. سپس از ساير دانشجويان دختر كه تجربه طلاق والدين را نداشتند، 60  نفر به صورت همتاسازي از لحاظ سن، تحصيلات و وضعيت تاهل و به شيوه در دسترس انتخاب شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسش‌نامه نيازهاي اساسي روانشناختي   (BNSG-S) دسي و ريان (2000)، پرسش‌نامه تنظيم شناختي هيجان  (CERQ)گارنفسكي و كرايج (2006) و پرسش‌نامه ذهن‌خواني  (RMET) بارون و كوهن (2001) استفاده شد. تحليل واريانس چندراهه و آزمون t مستقل نشان داد كه ميانگين نيازهاي روانشناختي خودمختاري، شايستگي و ارتباط، ميانگين نظريه ذهن و ميانگين راهبردهاي سازش يافته تنظيم هيجان در بين دانشجويان دختر داراي تجربه طلاق والدين بطور معني‌داري در سطح 0.05 كمتر از دانشجويان دختر بدون تجربه طلاق والدين بود. اما راهبردهاي سازش نايافته تنظيم هيجان دانشجويان دختر داراي تجربه طلاق والدين بطور معني‌داري در سطح 0.05 بيشتر از دانشجويان دختر بدون تجربه طلاق والدين بود. با توجه به بافته‌ها نتيجه مي‌شود كه بين دانشجويان دختر داراي تجريه و بدون تجربه طلاق والدين از نظر اين سه متغير تفاوت وجود دارد.