روايي تشخيصي نسخه پنجم مقياس هوشي وكسلر كودكان در دانش‌آموزان با اختلال نقص‌توجه شهرستان‌هاي تهران

پژوهش حاضر با هدف تعيين روايي تشخيصي نسخه پنجم مقياس هوشي وكسلر كودكان در دانش‌آموزان با اختلال نقص‌توجه شهرستان‌هاي استان تهران انجام شد. روش پژوهش حاضر روش‌ شناختي از نوع روان‌سنجي بود. جامعه آماري شامل تمامي دانش‌‌‌‌آموزان پايه اول، دوم و سوم شهرستان‌‌هاي استان تهران در سال تحصيلي 1402-1401 بودند كه با تشخيص نقص توجه در مراكز  مشاوره و روانشناسي اين شهرستان‌ها تحت مداخله آموزشي- درماني قرار داشتند. گروه نمونه پژوهش شامل 120 دانش‌‌‌آموز با نقص توجه بود كه با روش نمونه‌‌‌گيري غيرتصادفي بصورت هدفمند وارد مطالعه شدند. ابزار پژوهش شامل نسخه پنجم مقياس هوشي وكسلر كودكان (2015، WISC-V) بود. داده‌هاي جمع‌‌آوري شده با استفاده از شاخص‌هاي آمار توصيفي (شاخص‌هاي گرايش مركزي و شاخص‌هاي پراكندگي) و روش نمودار پراكنش (روش ديويس) و روش فاصله اطمينان جهت بررسي روايي تشخيصي استفاده شد. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه تمامي آزمون‌هاي مقياس‌هاي حافظه فعال و سرعت پردازش داراي روايي تشخيصي مي‌باشند. بنابراين، در نسخه پنجم مقياس هوشي وكسلر كودكان آزمون‌هاي حافظه فعال و سرعت پردازش مي‌توانند دانش‌ آموزان با اختلال نقص‌توجه را از دانش‌‌آموزان هنجاري تشخيص دهد.