نقش ميانجي راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان در رابطه بين خود شي انگاري و شرم از بدن با نشانگان نگراني از بدشكلي بدن زنان مراجعه كننده به كلينيك‌هاي زيبايي

هدف: اين پژوهش با هدف ارزيابي نقش ميانجي راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان در رابطه بين خودشيء‌انگاري و شرم از بدن با نشانگان اختلال بدشكلي بدن صورت پذيرفته است. روش پژوهش: اين پژوهش بر اساس معيار هدف در گروه پژوهش‌هاي كاربردي، بر اساس معيار زمان گردآوري داده‌ها در گروه پژوهش‌هاي پيمايشي، بر اساس معيار ماهيت داده‌ها و مبناي پژوهش يك پژوهش كمي مي‌باشد. جامعه آماري اين پژوهش شامل زنان و دختراني مراجعه كننده به كلينيك هاي زيبايي منطقه 4 و 8 تهران مي‌باشد. حجم نمونه در اين پژوهش با استفاده از نرم‌افزار نمونه‌گيري Spss Sample power برابر با 232 نفر و شيوه نمونه‌گيري در اين پژوهش نمونه‌گيري در دسترس مي‌باشد. ابزار گردآوري اطلاعات‌ در اين پژوهش، مقياس آگاهي از بدن شيء انگاشته (مك كينلي و هايد، ۱۹۹۶)، پرسشنامۀ تنظيم شناختي هيجان (گارنفسكي، كرايج و اسپينهاون، 2001) و پرسشنامه بدشكلي بدن (استوزين و همكاران، 1998) مي‌باشد. ابزار تجزيه‌وتحليل اطلاعات اين پژوهش نرم‌افزار آماري SPSS و AMOS مي‌باشد. به‌منظور تعيين وجود يا عدم وجود تأثير بين متغيرها و برآورد و تعميم نتايج به‌دست‌آمده از حجم نمونه به جامعه آماري از مدل همبستگي، آزمون ضريب همبستگي پيرسون و مدل‌هاي رگرسيوني (مدل ميانجي) جهت ارزيابي فرضيه‌هاي پژوهش استفاده گرديده است. يافته‌ها: با توجه به يافته‌هاي اين پژوهش خود شيء انگاري با نشانگان اختلال بدشكلي بدن يك رابطه مثبت و معنادار دارد. شرم از بدن با نشانگان اختلال بدشكلي بدن يك رابطه مثبت و معنادار دارد (0/001 P). همچنين خود شيء انگاري با ميانجي‌گري راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان با نشانگان اختلال بدشكلي بدن رابطه معنادار دارد (0/001 P). شرم از بدن با ميانجي‌گري راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان با نشانگان اختلال بدشكلي بدن رابطه معنادار دارد (0/001 P). نتيجه گيري: مي‌توان نتيجه گرفت راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان در رابطه بين خود شي انگاري و شرم از بدن با نشانگان نگراني از بدشكلي بدن نقش ميانجي دارد.