اثربخشي درمان حمايتي بر سرمايه روانشناختي و رشد پس از سانحه در زنان مبتلا به مولتيپل اسكلروزيس

هدف: زندگي با بيماري ام.اس اثرات منفي و مثبت بسياري بر سلامت جسم و ذهن بيماران دارد. هدف اين پژوهش بررسي اثربخشي درمان حمايتي بر سرمايه روانشناختي و رشد پس از سانحه در زنان مبتلا به ام. اس بود. روش پژوهش: پژوهش شبه آزمايشي (پيش آزمون پس آزمون پيگيري با گروه گواه) مي باشد، شركت كنندگان پژوهش 30 نفر از زنان مبتلا به ام اس بودند كه به روش نمونه گيري هدفمند انتخاب شده و به تصادف در دو گروه 15 نفري آزمايش و گواه قرار گرفتند. ابزار اندازه گيري متغيرها، پرسشنامه سرمايه رواني (2007)و رشد پس ازسانحه(1996) بود كه توسط شركت كنندگان تكميل شد. سپس شركت كنندگان گروه آزمايش در 10 جلسه 50 دقيقه اي پروتكل درمان حمايتي وينستون، روزنتال و پينكسر(2004) شركت كردند. براي تجزيه و تحليل داده ها از روش تحليل واريانس اندازه گيري مكرر استفاده شد. يافته ها: تحليل داده ها نشان دادكه درمان حمايتي بر سرمايه روانشناختي (F=16/50, P≤ 0/001) و رشد پس از سانحه (F=14/40, P≤ 0/001) موثر بوده و اين اثربخشي در طول زمان پايدار بوده است. نتيجه گيري: استفاده از روش درمان حمايتي مداخله مناسبي براي افزايش سرمايه روانشناختي و رشد پس از سانحه در بيماران ام.اس مي باشد و مي تواند براي بهبود وضعيت روانشناختي و مقابله بهتر با بيماري استفاده شود.