اثربخشي كارگاه يك روزه مبتني بر درمان رفتاري شناختي بر سوگيري تفسيري و فراهيجانات بانوان مبتلا به اختلال افسردگي پيرا زايمان

هدف: هدف از اين پژوهش بررسي اثربخشي كارگاه يك روزه مبتني بر درمان رفتاري شناختي سوگيري تفسيري و فراهيجانات مبتلا به اختلال افسردگي پيرا زايمان بود. روش پژوهش: طرح پژوهشي نيمه آزمايشي از نوع پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري با گروه گواه بود. جامعۀ آماري اين پژوهش شامل تمامي زنان مبتلا به اختلال افسردگي پيرا زايماني شهرستان سلماس بود كه در سال 1400 جهت دريافت خدمات روانشناختي به مراكز بهداشت ارجاع داده ‌شده بودند. حجم نمونه شامل 50 نفر (25 نفر گروه آزمايش و 25 نفر گروه گواه) از جامعه آماري به شيوه نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شده و در دو گروه گواه و آزمايش جايدهي شدند. براي گروه آزمايشي، كارگاه يك روزه مبتني بر درمان رفتاري شناختي براساس مدل استارك (1996) اجرا شد در حالي‌كه گروه گواه هيچ آموزشي دريافت نكردند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه افسردگي ادينبرگ كوكس و همكاران (1996)، آزمون سناريوهاي مبهم براي افسردگي برنا و همكاران (2011) و مقياس فراهيجان توسط ميتمانسگروبر، بك، هوفر و شولبر (2009) بود. داده ها با استفاده از روش هاي آمار توصيفي و آزمون تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر مورد تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه كه كارگاه يك روزه مبتني بر درمان رفتاري شناختي بر سوگيري تفسيري (F=258.60, P 0.001)و فراهيجان مثبت (F=120.70, P 0.001) و فراهيجان منفي (F=56.79, P 0.001) در مراحل پس‌آزمون و پيگيري تاثير معني‌دار داشته است. نتيجه‌گيري: يافته‌هاي اين پژوهش اطلاعات مفيدي را در ارتباط با كارگاه يك روزه مبتني بر درمان رفتاري شناختي فراهم مي‌كند و مشاوران و روانشناسان مي‌توانند براي بهبود سوگيري تفسيري و فراهيجانات مبتلا به اختلال افسردگي پيرا زايمان از اين مداخله استفاده نمايند.