ارزيابي تحقق پذيري شهر هوشمند اهواز با توجه به شرايط كنوني مولفه هاي كليدي

در اثر مشكلات فراوان ناشي از رشد شهرنشيني از يكسو؛ و سلطۀ پارادايم ارتقاء كيفيت زندگي و نيز پيشرفت هاي شگرف فناوري اطلاعات و ارتباطات و توانمندي هاي قابل توجۀ آن، امروزه شهرهاي هوشمند به عنوان راهبردي كارآمد در جهت حل معضلات و چالش هاي ناشي از شهرنشيني سريع مورد توجه مي باشد. شهر اهواز نيز در ساليان اخير به شدت با رشد شهرنشيني سريع مواجه بوده است؛ با مشكلات عديدۀ بسياري مواجه مي باشد. اما مسئله اين است، اين كلانشهر، اكنون، هوشمند نبوده و در آغاز راه است؛ پس سوال اين است كه وضعيت مولفه هاي تحقق شهر هوشمند در شرايط كنوني اهواز چگونه است؟ لذا اين پژوهش به دنبال سنجش وضعيت مولفه هاي كليدي تحقق شهر هوشمند و رتبه بندي اين مولفه ها در كلانشهر اهواز است. اين مقاله در زمرۀ پژوهش هاي كاربردي- توسعه اي محسوب مي گردد. سوال محور بوده و به صورت اسنادي- كتابخانه اي و پيمايشي انجام شده است؛ كه در سنجش وضعيت مولفه ها، از نظركارشناسان شاغل اجرايي در نهادها و سازمان هاي اهواز، درگير در فرآيند هوشمند شدن شهر استفاده گرديده است. ابزار گردآوري داده ها، پرسشنامه الكترونيكي محقق ساخته مبتني بر طيف پنج درجه اي ليكرت مي باشد؛ كه در جهت تجزيه و تحليل داده ها از آزمون هاي آماري ميانگين، t تك نمونه اي و رتبه بندي فريدمن با استفاده از نرم افزار SPSS بهره گرفته شده است. نمونۀ آماري اين پژوهش، 380 نمونه است كه با روش نمونه گيري گلوله برفي و شبكه اي نظارت شده انتخاب گرديدند. بر اساس يافته هاي تحقيق، وضعيت مولفه هاي كليدي تحقق شهر هوشمند در كلانشهر اهواز به غير از مردم هوشمند، داراي وضعيت نامناسبي ارزيابي نمود؛ ضمن آن كه محيط هوشمند و سپس حكمروايي هوشمند در نازل ترين وضعيت قرار دارند.