بررسي نقش حكمروايي خوب روستايي در توسعه كالبدي روستاها نمونه موردي: شهرستان خرم آباد

حكمروايي خوب با دارا بودن مهم ترين اصول و معيارهايي نظير مشاركت مردمي، پاسخگويي، مسئوليت‌پذيري، قانون محوري، شفافيت، كارايي و اثربخشي، عدالت و برابري، اجماع گرايي و مشروعيت يكي از رويكردهاي نوين مديريتي و رهيافت جديد توسعه و كاهش فقر به ويژه در نواحي روستايي مي‌باشد. در راستاي موارد مذكور، پژوهش حاضر با هدف؛ بررسي نقش حكمروايي خوب روستايي در توسعه كالبدي روستاهاي شهرستان خرم آباد تدوين شده است. روش به كار گرفته شده توصيفي تحليلي مبتني بر منابع اسنادي و پيمايشي است. جامعه آماري در اين تحقيق شامل جوامع بومي روستايي، كارشناسان و متخصصان حوزه مديريت و توسعه روستايي (دانشگاهيان، شوراهاي اسلامي و دهياران روستا) است. يافته هاي تحقيق حاصل از مدل اندازه‌گيري «توسعه كالبدي» نشان مي دهد «توسعه زيرساخت هاي ارتباطي و حمل و نقل» و«افزايش بهره گيري از فناوري‌هاي نوين» به ترتيب بيشترين و كمترين همبستگي با متغير توسعه كالبدي را در موضوع حكمروايي خوب و توسعه كالبدي دارند. از بين شاخص هاي حكمروايي خوب مولفه هاي «پاسخگويي» و «قانون مندي» به ترتيب بيشترين و كمترين همبستگي با متغيرحكمروايي خوب را در موضوع توسعه كالبدي را دارند. نتايج مدل ويكور نشان مي دهد در بين مولفه هاي اثرگذار بر تحقق حكمروايي خوب روستايي سه مولفه پاسخگويي، مشاركت و مسئوليت پذيري از اثرگذارترين شاخص ها بر تحقق حكمروايي خوب روستايي در شهرستان خرم آباد مي باشند.