صادق چوبك و فضاهاي هتروتوپيك با تأكيد بر هويت و جنسيت زنانه

يكي از ويژگي هاي برجستۀ آثار صادق چوبك، توجه به فضاهاي خارج از هنجار موجود در جامعه است. انتخاب فضاهايي چون مرده‌شورخانه، روسپي‌خانه، آغل و طويلۀ حيوانات به عنوان محل سكونت شخصيت هاي داستاني كه عمدتا زنان روسپي، مطرود و فقير و بيچاره‌ هستند، باعث تمايز آثار داستاني وي شده است. در اين مقاله، با نظر به رويكرد بينارشته‌اي، فضاهاي داستاني چوبك از منظر مفهوم هتروتوپيا از ديدگاه ميشل فوكو بررسي و تحليل مي‌شود و با تأكيد بر هويت زنان، با استفاده از روش تحليل گفتمان انتقادي فمينيستي در اين گونه فضاها، نشان داده خواهد شد كه آثار داستاني چوبك با به تصويركشيدن فضاهايي هتروتوپياييِ انحراف و بازنمايي هويت و جنسيت زنانه در اين فضاها، خود به منزلۀ فضاهايي هتروتوپيك از نوع مقاومت و مبارزه هستند كه نمايش چنين فضاهايي سعي در نقد و نكوهش جامعه‌اي دارد كه بستر رشد و ظهور چنين ناهنجاري ها و تبعيض هايي در ارتباط با حقوق زنان و طبيعي‌شدگي اين تبعيض ها را موجب شده است.