روابط ساختاري تروماي دوران كودكي و مشكلات مصرف مواد در افراد مصرف كننده مت آمفتامين: نقش ميانجي علائم پانيك

هدف: هدف از اين پژوهش بررسي نقش ميانجي علائم پانيك در رابطه بين تروماي دوران كودكي و مشكلات مصرف مواد در افراد مصرف­كننده مت آمفتامين بود. روش: پژوهش حاضر توصيفي-همبستگي از نوع مدل معادلات ساختاري بود. از ميان افراد مصرف كننده مت آمفتامين مراجعه‌كننده به مراكز ترك اعتياد استان مازندران، 250 نفر به شيوه نمونه‌گيري خوشه اي چند مرحله اي انتخاب شدند. ابزارهاي مورد استفاده در اين پژوهش شامل پرسشنامه مشكلات مصرف مواد، پرسشنامه تروماي دوران كودكي و مقياس علائم پانيك بود. داده ها با استفاده از روش مدل معادلات ساختاري تحليل شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه بين تروماي دوران كودكي و مشكلات مصرف مواد رابطه مثبت و معناداري وجود داشت و علائم پانيك در اين رابطه داراي نقش واسطه‌اي بود. در مجموع، نتايج نشان داد كه مدل از برازش مطلوبي برخوردار بود. نتيجه‌گيري: طبق نتايج به دست آمده مي توان گفت كه هر دو متغير تروماي دوران كودكي و علائم پانيك نقش مهمي در مشكلات مصرف مواد دارند. با توجه به دوره‌ حساس كودكي و تاثيرات ماندگار تجاربِ آسيب‌زا و عواقب متعاقب با آن همچون افسردگي، اضطراب و غيره در بزرگسالي، نتايج اين پژوهش مي‌تواند رهنمودي در جهت آگاه‌سازي والدين در مورد نقش حساس خود از طريق برنامه‌هاي آموزشي در مدارس و يا رسانه‌ها باشد. بنابراين، توجه به اين متغيرها در كاهش مشكلات مصرف مواد از اهميت ويژه برخوردار است.