اثربخشي مداخله بازآموزي اسنادي بر نگرش ‌هاي ناكارآمد و مهارت‌ هاي مقابله‌اي در افراد تحت درمان نگهدارنده با متادون

هدف: هدف از اين پژوهش بررسي اثربخشي مداخله بازآموزي اسنادي بر نگرش‌هاي ناكارآمد و مهارت‌هاي مقابله‌اي در افراد تحت درمان نگهدارنده با متادون بود. روش: پژوهش حاضر نيمه‌آزمايشي با طرح پيش آزمون-پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه‌آماري شامل تمامي بيماران وابسته به مواد تحت درمان با متادون مراجعه‌كننده به مراكز ترك اعتياد شهر سمنان در سال 1397 بود. از اين بين، 34 نفر به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش (17 نفر) و كنترل (17 نفر) قرار گرفتند. شركت كنندگان هر دو گروه پرسشنامه‌ نگرش‌ ناكارآمد و پرسشنامه‌ مهارت‌هاي مقابله‌اي را در پيش آزمون و پس آزمون تكميل كردند. مداخله بازآموزي اسنادي در 7 جلسه 120 دقيقه اي با فراواني يك جلسه در هفته بر روي گروه آزمايش اجرا شد. داده‌ها با روش تحليل كوواريانس چندمتغيري تحليل شدند. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه بين دو گروه تفاوت معني‌داري وجود داشت و مداخله بازآموزي اسنادي باعث بهبود نگرش‌هاي ناكارآمد و مقابله هيجان‌مدار در گروه آزمايش شد. نتيجه گيري: با توجه به نتايج به دست آمده، متخصصين حوزه ي اعتياد مي‌توانند با استفاده از مداخله بازآموزي اسنادي بر بهبود نگرش‌هاي ناكارآمد و مقابله هيجان ‌مدار تأكيد كنند.