رابطۀ ميزان هوش فرهنگي و قوم گرايي؛ مطالعه موردي دانشجويان دانشگاه ملاير

پژوهش پيش رو، باهدف سنجش ميزان هوش فرهنگي و تشريح رابطۀ آن با ميزان قوم گرايي در بين دانشجويان ساكن در خوابگاه هاي دانشگاه ملاير به روش پيمايشي و با بهره گيري از پرسشنامه انجام‌شده است. حجم نمونه با استفاده از فرمول كوكران برابر با 350 نفر است و نمونه‌ به شيوۀ نمونه‌گيري تصادفي انتخاب ‌شدند. در اين پژوهش، دانشجويان در سطح متوسط به بالا (73.43) از هوش فرهنگي برخوردار هستند. همچنين، ميزان قوم گرايي آن ها پايين تر از سطح متوسط (56.49) به دست آمد. نتايج آزمون همبستگي، نشان از معنادار و معكوس بودن رابطۀ بين هوش فرهنگي (0.50-) و ميزان قوم گرايي دارد. به علاوه، هم بستگي معناداري ميان ابعاد هوش فرهنگي (شناختي، فراشناختي، انگيزشي و رفتاري) با قوم گرايي تأييد گرديد. علاوه بر اين، نتايج رگرسيوني حاكي از آن است كه از بين متغيرهاي مستقل ابعاد هوش فرهنگي، متغيرهاي هوش فرهنگي رفتاري با مقدار بتاي 0.29 و هوش فرهنگي شناختي با مقدار بتاي 0.27، بيشترين سهم را در تبيين متغير وابسته داشته‌اند. درنهايت، مجموع متغيرهاي واردشده در الگوي رگرسيوني توانسته اند كه 32.4 درصد از واريانس و يا تغييرات ميزان قوم گرايي دانشجويان را تبيين ‌كنند.