تأثير آموزش موضوع-محور يكپارچه بر ميزان يادگيري و انگيزش پيشرفت تحصيلي دانش‌آموزان مهارت‌هاي حرفه‌اي با نيازهاي ويژه ذهني

هدف پژوهش حاضر بررسي تأثير آموزش موضوع -محور يكپارچه بر ميزان يادگيري و انگيزش پيشرفت تحصيلي دانش‌آموزان مهارت‌هاي حرفه اي داراي نيازهاي ويژه ذهني شهر چابهار مي باشد. روش پژوهش، شبه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون (با گروه آزمايش و كنترل) بود. جامعه آماري اين پژوهش را تمامي دانش‌آموزان مهارت‌هاي حرفه اي (متوسطه اول) شهر چابهار تشكيل دادند كه در سال تحصيلي 99 -1398 در مدارس كودكان استثنايي شهر چابهار مشغول به تحصيل بودند. نمونه آماري شامل 30 نفر بودند كه از طريق نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند و در دو گروه كنترل (15 نفر) و آزمايش (15 نفر) قرار گرفتند. ابزار گردآوري اطلاعات شامل پرسشنامه انگيزش پيشرفت تحصيلي ولايتي (1395) با 15 گويه و آزمون يادگيري كلاسي محقق ساخته بودند. براي تحليل اطلاعات آماري از آزمون كوواريانس با استفاده از نرم افزار SPSS22 استفاده شد. نتايج بيانگر آن بود كه در سطح معناداري 05 / 0 آموزش موضوع محور يكپارچه توانسته است بر انگيزش پيشرفت تحصيلي دانش آموزان تأثير داشته باشد. اين امر در زمينه تأثيرگذاري آموزش موضوع -محور يكپارچه بر يادگيري به ميزان معناداري 05 / 0 تأثير داشته است و در اين ميان ميزان تأثيرگذاري بر شاخص يادگيري با توجه به ميزان معناداري بهتر، بيشتر بوده است؛ بنابراين مي توان از آموزش موضوع محور يكپارچه براي افزايش ميزان يادگيري و انگيزش پيشرفت تحصيلي دانش آموزان مهارت هاي حرفه اي داراي نيازهاي ويژه ذهني استفاده نمود.