ببررسي تأثير حساسيت ‌زدايي با حركات چشم و پردازش مجدد بر عملكرد شناختي بيماران مبتلا به انفاركتوس ميوكارد

زمينه  و هدف: با توجه به شيوع بالاي  انفاركتوس ميوكارد و وجود مشكلات شناختي در اين بيماران، انجام مداخلات موثر جهت ارتقا عملكرد شناختي و فرآيند‌هاي ذهني آنان ضروري مي‌باشد، لذا هدف از اين مطالعه تعيين و بررسي تأثير حساسيت‌زدايي با حركات چشم و پردازش مجدد بر عملكرد شناختي بيماران مبتلا به  انفاركتوس ميوكارد بود. روش بررسي: اين يك مطالعه كارآزمايي باليني مي‌باشد كه در سال1401- 1400 بر روي 60 بيمار مبتلا به انفاركتوس ميوكارد در مراكز درماني شهر ياسوج انجام شد. بيماران به صورت تصادفي در دو گروه كنترل و مداخله قرار گرفتند. بيماران گروه مداخله 6 جلسه انفرادي 60 دقيقه‌اي EMDR را طي 2 هفته دريافت كردند، ولي بيماران گروه كنترل تنها مراقبت هاي روتين را دريافت كردند. اطلاعات با استفاده پرسشنامه دموگرافيك قبل از مداخله و عملكرد شناختي فولستين قبل و پس از اتمام مداخله در دو گروه جمع‌آوري گرديد.  داده‌هاي جمع‌آوري شده با استفاده از آزمون‌هاي آماري تحليل كوواريانس چندمتغيره و تي مستقل تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها: اكثريت بيماران مرد(66/7 درصد) و در دامنه سني60ـ51  سال بودند. پس از اجراي EMDR ميانگين نمره كل عملكرد شناختي و تمامي خرده مقياس‌هاي آن در گروه مداخله به طور معني‌داري بيشتر از گروه كنترل بود(p 0.001). پس از تعديل نمرات پس‌آزمون از طريق حذف اثر پيش‌آزمون، مشخص شد كه مداخله بر تقويت عملكرد شناختي تأثير معني‌دار داشته است(F=440/48,p 0/001, partial η2 = 0/889). نتيجه گيري: با توجه به تأثير مثبت مداخله درماني EMDR بر عملكرد شناختي بيماران مبتلا به  انفاركتوس ميوكارد در مطالعه حاضر، مي‌توان با ادغام اين نوع مداخلات درماني در مراقبت‌هاي روتين جهت تقويت عملكرد شناختي اين بيماران گام مؤثري برداشت.