مقاومت آنتي‌بيوتيكي در عوامل ايجاد بيماري‌هاي باكتريايي ماهي‌هاي قزل‌آلاي رنگين‌كمان Oncorhynchus mykiss در برخي مزارع پرورشي كشور

زمينۀ مطالعه: بيماري‌هاي عفوني و مقاومت ميكروبي ‌از جمله معضلات پرورش ماهي مي‌باشند كه سالانه خسارات زيادي به ‌اين صنعت وارد مي‌كنند. غير از ضررهاي اقتصادي ناشي از اين عفونت‌ها، برخي از اين عوامل زئونوز بوده و ممكن است به ‌انسان منتقل شوند.هدف: مطالعه حاضر با هدف شناسايي عوامل باكتريايي شايع در مزارع پرورش قزل‌آلا و تعيين ميزان مقاومت آنتي‌بيوتيكي آن‌ها به ‌برخي آنتي‌بيوتيك‌هاي رايج مورد استفاده در اين صنعت مي‌باشد.روش‎كار: نمونه‌گيري‌ها در فصول بهار، تابستان و پاييز سال ۱۴۰۰ از طريق مراجعه و بازرسي مزارع و اخذ ماهيان با علائم بيماري در استان‌هاي مازندران، لرستان، چهارمحال و بختياري و زنجان و كشت باكتريايي از اندام‌هاي كليه قدامي يا طحال انجام و با آزمايش‌هاي فنوتايپينگ، بيوشيميايي و مولكولار شناسايي شد. سپس مقاومت آنتي‌بيوتيكي به‌روش‌هاي انتشار از ديسك و تعيين حداقل دوز ممانعت‌كنندگي از رشد باكتري‌ها و با استفاده از آنتي‌بيوتيك‌هاي اريترومايسين، اكسي‌تتراسايكلين، فلورفنيكل، انروفلوكساسين و نيتروفورانتوئين مورد ارزيابي قرار گرفت.نتايج: تعداد ۷۴ جدايه باكتريايي از نوع كوكسي گرم مثبت و يا كوكوباسيل گرم منفي جداسازي گرديد، كه در آزمايش‌هاي فنوتايپينگ، بيوشيميايي و مولكولار (Polymerase chain reaction) تعداد ۱۲ جدايه (16.2 درصد) لاكتوكوكوس گارويه (Lactococcus garvieae)، ۹ جدايه (12.2 درصد) آئروموناس هيدروفيلا (Aeromonas hydrophila)، ۱۷ جدايه (۲۳ درصد) استرپتوكوكوس اينيايي (Streptococcus iniae)، ۲۰ جدايه (۲۷ درصد) استرپتوكوكوس آگالاكتيه (Streptococcus agalactiae) و ۱۶ جدايه (21.7 درصد) يرسينيا راكري (Yersinia ruckeri) تشخيص داده شد و بيشترين موارد جداسازي مربوط‌ به ‌مازندران بود. بيشترين مقاومت آنتي‌بيوتيكي مربوط‌ به اريترومايسين و اكسي‌تتراسايكلين با 87.8 درصد بود در حالي‌كه كمترين ميزان مقاومت آنتي‌بيوتيكي مربوط ‌به انروفلوكساسين با 24.3 درصد به‌دست آمد. ميزان مقاومت آنتي‌بيوتيكي براي فلورفنيكل و نيتروفورانتوئين نيز به‌ترتيب 43.2 و 44.4 درصد به‌دست آمد. بيشترين مقاومت آنتي‌بيوتيكي به‌ترتيب در باكتري‌هاي لاكتوكوكوس گارويه، آئروموناس هيدروفيلا، استرپتوكوكوس اينيايي، استرپتوكوكوس آگالاكتيه و يرسينيا راكري مورد ارزيابي قرار گرفت.نتيجه­گيري نهايي: مطالعه حاضر نشان داد گسترش بيماري‌هاي استرپتوكوكوزيس، لاكتوكوكوزيس، يرسينيوزيس و سپتي‌سمي آئروموناسي و درمان‌هاي مكرر عليه اين بيماري‌ها، منجر به افزايش مقاومت آنتي‌بيوتيكي به‌ ويژه عليه داروهاي رايج، نظير اريترومايسين و اكسي‌تتراسايكلين شده است.