يافته‌هاي سي‌تي‌اسكن اختلالات مفصل فكي-گيجگاهي در سگ‌ها و گربه‌ها

زمينه مطالعه: مفصل فكي- گيجگاهي به اختصارTMJ ناميده مي‌شود. اين مفصل دو‌طرفه در همه‌ گونه‌هاي پستانداران با ارتباط بين زائده‌ كنديلار فك پايين و منديبولارفوسا استخوان گيجگاهي ايجاد مي‌شود. اين مفصل سينوويالي و حاوي ديسك فيبروكارتيلاژي است. اختلالات اين مفصل در جوش و حركاتTMJ و همچنين فك تأثير مي‌گذارد. مفصل TMJ را مي‎توان توسط راديوگرافي ارزيابي كرد ولي بين روش‌هاي تصويربرداري، سي تي اسكن براي بررسي اين مفصل ارجحيت دارد. زيرا اين تصاوير در مقايسه با تصاوير راديوگرافي، بدون روي هم افتادن ساختارها، ترسيم بهتري از بافت‌ها را نشان مي‌دهند و نهايتاً ارزيابي دقيق‌تري از مفصل فكي- گيجگاهي را ارائه مي‌دهند.هدف: مطالعه حاضر با هدف ارائه آماري دقيق از اختلالات TMJ و بررسي شيوع آن‌ها بر اساس يافته‌هاي سي‌تي‌اسكن در سگ‌ و گربه‌ مي‌باشد.روش‎كار: در مطالعه حاضر تصاوير سي‌تي جمجمه 265 مورد گربه و سگ (102 گربه و 163 سگ) مورد بررسي قرار گرفت. 59 مورد (38 گربه و 21 سگ) داراي اختلالات مفصل فكي- گيجگاهي بودند. اطلاعات جنس، نژاد، سن و عارضه كيس‌هاي داراي اختلالاتTMJ به تفصيل بيان و مورد ارزيابي قرار گرفت.نتايج: در تصاوير سي‌تي اختلالات استئوآرتروز، شكستگي، دررفتگي (كامل و ناقص)، آنكيلوز، استئوكندروز، ديسپلازي و همچنين استئوميليت مشاهده گرديد.نتيجه­گيري نهايي: مطالعه حاضر نشان داد با اين كه تعداد كل سگ‌ها بيشتر از گربه‌ها بودند اما درصد ابتلا به عوارض مفصل فكي- گيجگاهي در گربه‌ها بيشتر از سگ‌ها مي‌باشد. بيشترين فراواني اختلالات در گربه‌ها‌ و سگ‌ها عارضه شكستگي و بعد از آن، عارضه دررفتگي (كامل و ناقص) مي‌باشند و پس از اين دو عارضه، استئوآرتروز بيشترين فراواني را نشان داد. پس از اين عوارض در رتبه بعدي از نظر فراواني در گربه‌ها، عارضه آنكيلوز و بعد از آن عارضه استئوميليت مشاهده شد. همچنين در سگ‌ها عارضه استئوكندروز و عارضه ديسپلازي و بعد از آن عارضه آنكيلوز در رتبه‌هاي بعدي قرار گرفتند.