بررسي طرحواره فرآيند عاطفي گفتمان در رمان «مرافئ الحب السبعه» اثر علي القاسمي (براساس نظريه نشانه-معناشناختي گرمس)

نشانه- معناشناسي عاطفي، شيوه نقد ادبي است كه پس از نشانه شناسي ساخت گرا به وجود آمد و بررسي چگونگي شكل گيري نظام عاطفي را در چهارچوب طرح واره فرايند عاطفي فراروي خود قرار داد. اين طرح واره با هدف توضيح پيوستار عاطفي مطرح شده است و شامل پنج مرحلۀ تحريك عاطفي، توانش، شوش، هيجان و ارزيابي ميشود لازم به ذكر است وجود مؤلفه هاي پيوستگي جريان ،عاطفي اتصال و انفصال حضور سوژه در بحران عاطفي و تنش ناشي از آن نشان دهنده آن است كه نظريه طرح واره فرايند عاطفي، چهارچوبي مناسب براي تحليل اين رمان به شمار ميرود جستار حاضر از نوع كيفي است و در نظر دارد با استفاده از روش توصيفي- تحليلي و نيز با تكيه بر مطالعۀ منابع كتابخانه اي نظام عاطفي داستان «مرافئ الحب السبعه» را تحليل نمايد. واحد تحليل ،پژوهش بر مبناي جملاتي است كه بار عاطفي .دارند. يافته ها نشان مي دهد تحريك ، عاطفي در زمان مرافئ الحب السبعة»، تحت تأثير كنش كودتاي نظامي صورت گرفته است. كنشها در مرحلهٔ توانش عاطفي، در فاصلهٔ زماني اقدام به مهاجرت از كشور عراق تا رسيدن به كشور لبنان رخ داده و تحت تأثير افعال مؤثر «خواستن»، «بايستن»، «باور «داشتن» و «نتوانستن» .است شوش عاطفي بر اساس احساس غربت» شكل گرفته كه سويۀ منفي عاطفه تعلق مكاني است ناتواني شوشگر در يافتن پيوندهاي عاطفي، هيجان عاطفي داشته را درگير كرده و نقش جسمار را به عنوان زنجيره انتقال عاطفه به جهان بيرون برجسته ساخته است. مرحله ارزيابي از كنش مهاجرت داراي دو بخش است؛ بخش نخست مبتني بر سرزنش شوشگر و بخش پاياني مبتني بر ترغيب او نسبت به كنش مهاجرت .است نتايج ،بحث نشان ميدهد «نوسان» در تنش سبب پويايي جريان عاطفي داستان است و سرعت تحقق كنش سوژه با اتصال گفتماني پيوندي مستقيم دارد. همچنين سوژه توانسته است با تغيير ديدگاه ابژه ارزشي خشنوري را به دست آورد