بررسي تمايزات معناداري زندگي و خوشبختي از ديدگاه تدئوس متز

تدئوس متز كوشيده است تا نشان دهد كه معناي زندگي مانند اخلاق و خوشبختي، يكي از مقولات هنجاري زندگي مي‌ باشد و بر تمايز معناي زندگي و خوشبختي تاكيد دارد. با جستجو در آثار متز مي‌ توان چند شاهد و دليل بر اين كه چرا متز ميان خوشبختي و معناداري تمايز قائل مي ‌شود، ارائه كرد. به باور متز خوشبختي، به قلمرو حيواني فرد مرتبط است در حالي كه معناداري مربوط به قلمرو انساني است. او شش تمايز ميان خوشبختي و معناداري قائل مي‌ شود: 1) حاملِ معناداري، «عمل» (كنش) است، ولي حاملِ خوشبختي «احساس» است. 2) منشأ معنا «ارتباطي» است، ولي منشأ خوشبختي، «دروني و قائم به ذات» است؛ 3) تاثيرپذيريِ بيشتر خوشبختي از مقوله شانس نسبت به معناداري؛ 4) تمايل به «استمرار» وضعيت خوشبختي خواهانِ «افتخار عظيم» بودن معناداري؛ 5) امكان پذير بودن خوشبختي، فقط در «طول دوران زندگي» در مقابلِ امكان‌پذير بودن معناداري «پس از مرگ»؛ 6) تمايل به آينده در خوشبختي و فقدان يا كمي آن معناداري. اگرچه متز به شش تمايزِ مهم ميان خوشبختي و معناداري اشاره كرده است، ولي بيان او جامع نيست و مي توان بر فهرست تمايزات او، موارد ديگري نيز افزود.