توجيه پذيري تجربه حسي و تجربه ديني در نظام فكري آلستون؛ مناقشات و پاسخ ها

آلستون با تمايز دو ديدگاه توجيهي تجربه حسي؛ يعني ديدگاه توجيهي مستقيم و غير مستقيم بر اين باور است كه تجربه حسي متعلقات خودش را به صورت مستقيم توجيه مي‌كند؛ يعني در تجربه حسي ما مستقيما با عين خارجي در ارتباطيم. آلستون به تبع تجربه حسي، تجربه ديني را نيز از همين سنخ مي‌داند و در نتيجه بر اين باور است تجربه ديني نيز مستقيم متعلق خودش را توجيه‌پذير مي‌كند. با توجه به ديدگاه آلستون در باب توجيه‌پذيري تجربه حسي و تجربه ديني، چه اشكالات و مناقشاتي در اين زمينه مطرح است؟ از ديدگاه آلستون با توجه به تشابهات موجود ميان ادراك حسي و ادراك ديني، تجربه حسي و تجربه ديني هر دو از يك ماهيت در نقش معرفتي و توجيهي خودشان برخوردارند، اما در اين زمينه مناقشاتي مطرح شده است كه به آنها پاسخ داده شده است، مناقشاتي مانند: تجربه حسي نمي‌تواند هيچ باوري را به طور مستقيم توجيه كند. بنا بر نظريه پديدار، تجربه‌هاي حسي ما برخي باورهاي ما را به طور مستقيم توجيه مي‌كند. كسي كه قبلا هيچ گونه تجربه‌اي از خداوند نداشته است، چگونه مي‌فهمد كه متعلق ادراك او خداوند است؟