تحليل فقهي ـ حقوقي شرط ‏بندي بر سر نتايج مسابقات ورزشي

شرط ‌بندي در قالب پيش‌بيني نتايج مسابقات ورزشي طي چند سال اخير در ايران به شدت رو به فزوني گذاشته است و آمارهاي مراجع سياسي و قضائي كشور از تبديل شدن اين پديده به مسئله‌اي اجتماعي و درخور توجه حكايت دارد. با اين حال، در عمل نوعي ناكارآمدي، نابساماني و تناقض آشكار در موضع‌گيري نسبت به اين پديده مشاهده مي‌شود. اين پژوهش كه با مراجعه به منابع كتابخانه‏اي و مرور پژوهش‏هاي پيشين و به روش توصيفي ـ تحليلي انجام شده، در صدد بررسي علت ناكارآمدي و تناقض سياست‌هاي اتخاذي موجود در قبال اين پديده است كه براساس نتيجۀ پژوهش، اين امر به ابهام و اختلاف در تشخيص ماهيت، وضعيت و به‌طور كلي مشروعيت يا عدم مشروعيت اين فعاليت از منظر فقه و قوانين موضوعه برمي‌گردد. اين فعاليت از نظر مقررات شرعي عملي در حكم قمار، از نظر مقررات حقوق مدني منطبق با گروبندي و از نظر مقررات حقوق كيفري وضعيتي مبهم دارد كه با توجه به تبعات زيان‌بار قابل توجه و چندجانبۀ آن، مداخلۀ ضروري قانونگذار در تدوين قوانين دقيق، شفاف و مستقل در اين زمينه را مي‌طلبد.