پيشگيري جامعه مدار از بزهكاري اطفال و نوجوانان در محيط‌هاي آموزشي مجازي (با تأكيد بر يافته‌هاي جرم‌شناسي)

در دنياي امروز، يكي از مهم‌ترين محيط‌هاي آموزشي كه كودكان و نوجوانان را تحت تأثير آموزش‌هاي خود قرار مي‌دهد، محيط‌هاي آموزشي مجازي است و اين محيط به جهت آزاد بودن آن سرشار از آموزه‌هاي متنوع است و كودكان و نوجوانان را نبايد در اين ورطۀ گسترده رها كرد. بنابراين، هدف از پژوهش حاضر، تبيين اين موضوع است كه در صورت آموزش كودكان و نوجوانان براي نحوۀ استفادۀ مناسب از فضاي مجازي مي‌توان از اين فضا به‌عنوان يك قابليت براي رسيدن به هدف پيشگيري اجتماعي از بزهكاري اين گروه سني بهره‌برداري كرد. اين نوشتار از نظر هدف، كاربردي و با استفاده از روش توصيفي ـ تحليلي وبهره‌گيري از منابع كتابخانه‌اي نگارش يافته است. يافته‌هاي اين پژوهش نشان مي‌دهد كه نبايد كودكان و نوجوانان را در فضاي مجازي رها كرد و هدايت اين گروه سني در تعامل با اين فضا، ضرورتي است براي نيل به هدف پيشگيري از بزهكاري.پژوهش به اين نتيجه مي‌رسد كه با ايجاد بسترهاي مناسب در برخورد با امكانات و آسيب‌هاي فضاي مجازي و  تبديل اين محيط به يك محيط آموزشي مناسب، مي‌توان ضمن رعايت حقوق و آزادي‌هاي كودكان و نوجوانان، از ابزار پيشگيري جامعه‌مدار براي اجراي اهداف خود، يعني عدم گرايش اطفال و نوجوانان كشورمان به بزهكاري، بهترين استفاده را كرد.