ارزيابي مالي تأثير پيش‌بيني كوتاه‌مدت آبدهي (هشدار سيلاب) در بهره‌برداري نيروگاه‌هاي آبي (مطالعه موردي: سد و نيروگاه كارون 4)

سامانه‌هاي پيش‌بيني و هشدار سيل در زمره روش‌هاي غيرسازه‌اي مديريت سيل به حساب مي‌آيند كه با پيش‌بيني زودهنگام و هشدارهاي به موقع، علاوه بر كاهش خسارت‌هاي زمين‌هاي تحت خطر سيل، باعث افزايش ميزان توليد برق در نيروگاه‌هاي آبي مي‌شوند. هدف از پژوهش حاضر، بررسي كارايي سيستم هشدار سيل بر روي مديريت نيروگاه آبي سد كارون 4، طي سال‌هاي آبي 91 1390 تا 1401 1400 است. در اين پژوهش، جريان رودخانه‌ي منتهي به سد كارون 4، با استفاده از مدل شبيه‌سازي NAM توسعه داده شده و پارامترهاي بارش، دما و تبخير، مدل‌سازي شد. سپس براي پيش‌بيني آبدهي روزهاي آتي، از نقشه‌هاي پيش‌بيني مدل COLA استفاده شد. در نهايت، از سامانه‌ي هشدار سيل براي مديريت نيروگاه آبي سد كارون 4 استفاده شد. نتايج تحقيق، نشان داد كه با اتكا به سامانه‌ي هشدار سيل، مي‌توان حتي در فصول سيلابي، حجم مخزن را براي بالابردن راندمان و توليد برق، در تراز بالا نگه داشته و در صورت اعلام هشدار در صورت لزوم، حجم مخزن را براي تله‌اندازي سيل به ترازهاي پايين‌تر كاهش داد (پويايي قواعد بهره‌برداري). همچنين با توجه به كاركرد دقيق پيش‌بيني‌هاي شش روزه در سال‌هاي كم آب، مانند سال آبي 95 1394، آبگيري زود هنگام در دستور كار قرار گرفت، به‌گونه‌اي كه آبگيري در اسفند انجام شد. آبگيري زودهنگام در اين سال آبي باعث ذخيره 400 ميليون مترمكعب آب شد. ذخيره اين حجم آب باعث شد كه در فصول توليد برق، مشكلي مواجه نشود.