ارزيابي خدمات اكوسيستمي درختان چشم‌انداز روستايي بر اساس ادراك اجتماعات محلي مطالعه موردي: بخش طرقبه در شهرستان بينالود

درختان به‌عنوان يكي از عناصر كليدي چشم‌اندازهاي روستايي، طيف وسيعي از خدمات اكوسيستمي را فراهم مي‌نمايند. بااين‌حال، استفاده بي‌رويه از خدمات اكوسيستم‌هاي طبيعي توسط اجتماعات محلي، به چالش آفريني محيطي روزافزون خصوصاً در مناطق روستايي منجر شده است. در همين راستا، ارزيابي خدمات اكوسيستمي درختان به دليل نقش آن در كاهش پيامدهاي نامطلوب فعاليت‌هاي انساني بر اكوسيستم‌ها و كمك به رفع شكاف بين مقاصد پايداري و اهداف اقتصادي اهميت بسزايي يافته است. در اين ميان، اجتماعات روستايي اصلي‌ترين ذي‌نفعان اكوسيستم‌هاي طبيعي مي‌باشند و نياز است تا خدمات اكوسيستمي درختان را در پيوند با ارزش ادراك‌شده توسط آنان مدنظر قرار داد. لذا، هدف پژوهش حاضر ارزيابي خدمات اكوسيستمي درختان بر اساس ادراك اجتماعات محلي شهرستان بينالود مي‌باشد. بدين منظور داده‌ها به روش اسنادي-كتابخانه‌اي و پيمايشي گردآوري و با نرم‌افزار SPSS تحليل شد. بر اساس يافته‌هاي پژوهش، شاغلان بخش كشاورزي و بخش گردشگري از نحوه ادراك متفاوتي نسبت به خدمات اكوسيستمي درختان برخوردارند. ارزيابي كشاورزان نسبت به خدمات اكوسيستمي درختان به لحاظ اهميت درختان در تأمين محصولات با ميانگين 96.58، ايجاد حس تعلقماني با ميانگين 95.08 و حفظ كيفيت منابع محيطي با ميانگين 93.88 مي‌باشد. درحالي‌كه، ارزيابي شاغلين بخش گردشگري به دليل عملكرد تفريحي درختان با ميانگين 99.98 و ارزش زيبايي‌شناسي درختان با ميانگين 90.86 است. در زمينه نحوه ادراك روستاييان بخش طرقبه بر اساس جنسيت، به‌جز دو شاخص كيفيت منابع محيطي و عملكرد تفريحي درختان (با سطح معناداري كوچك‌تر از 0.05)، در مابقي شاخص‌ها سطح معناداري بزرگ‌تر از 0.05 مي‌باشد و زنان و مردان بخش طرقبه در زمينه خدمات اكوسيستمي درختان از ادراك متفاوتي برخوردارند.