بررسي نقش حكمروايي خوب در بازآفريني بافت‌هاي فرسوده شهري (مطالعه موردي: شهر كامياران

الگوي مديريت شهري سنتي با افزايش چالش‌ها و مشكلات مناطق شهري و ناتواني براي حل يا كاهش آن‌ها مورد انتقادات وسيعي قرارگرفته است. ازاين‌رو حكمروايي خوب شهري با تأكيد بر گذار از نقش ساختارهاي رسمي به‌عنوان محور تصميم‌گيري به‌سوي نقش يابي جامعه مدني در اعمال حقوق دموكراتيك مطرح گرديده است. هدف اصلي اين پژوهش بررسي اثرات شاخص‌هاي حكمروايي خوب شهري بر بازآفريني بافت‌هاي فرسوده در شهر كامياران مي‌باشد. مقاله حاضر از نظر هدف كاربردي و از نظر روش توصيفي - تحليلي است. جامعه آماري اين پژوهش شهروندان محلات شهر كامياران با جمعيت 57,077 نفر مي‌باشند و جهت گردآوري داده‌ها از 384 پرسشنامه بر اساس فرمول كوكران به روش نمونه‌گيري طبقه‌اي استفاده‌شده است. به‌منظور شناسايي مؤلفه‌هاي اصلي حكمروايي خوب شهري در بازآفريني بافت‌هاي فرسوده شهر كامياران از روش تحليل تأثيرات متقابل و تحليل ISM با كمك نرم‌افزار MicMac و درنهايت به‌منظور سنجش ميزان حكمروايي محلي در ابعاد و معيارهاي مختلف از مدل‌هاي تصميم‌گيري چند شاخصه تاپسيس و براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها و بررسي ارتباط ميان عوامل و تعيين سهم هر يك از آنان از مدل‌هاي معادلات ساختاري SEM)) استفاده‌شده است. نتايج نشان داد كه مهم‌ترين مؤلفه‌هاي اثرگذار بر حكمروايي محلي شهر كامياران به‌منظور بازآفريني بافت‌هاي فرسوده مشاركت نهادهاي مدني و بخش خصوصي مي‌باشد و همچنين مؤلفه‌هاي اصلي حكمروايي محلي تأثير مستقيم و مثبتي بر فرايند بازآفريني بافت‌هاي فرسوده دارد. درنهايت راهكارها و سياست‌هاي اجرايي در جهت فرآيند حكمروايي محلي مطلوب در مديريت بازآفريني شهري كامياران ارائه‌شده است.