عوامل سياسي-امنيتي موثر بر همگرايي اقليم كردستان عراق با ايران در مقياسهاي جغرافيايي

ايران به‌عنوان يك قدرت منطقه‌اي، داراي مناطق پيراموني گسترده است؛ مرزهاي طولاني و همسايگان متعدد در سطوح جهاني، منطقه‌اي، ملي و فرو ملي براي ايران طيفي از فرصت‌هاي گوناگون را در راستاي ايجاد همگرايي منطقه‌اي در برداشته است. در اين ميان يكي از گروه‌هاي هويتي استراتژيك در داخل و پيرامون ايران در راستاي ايجاد بسترهاي همگرايي كردها هستند. ايران با توجه به ظرفيت كردها در منطقه مي‌تواند با شناخت عوامل همگرا كننده منافع ملي خود را تأمين كند. يكي از واحدهاي فدرال در چارچوب كشور عراق كه با فروپاشي رژيم بعث از كنشگري سياسي، امنيتي، فرهنگي و اقتصادي در مقياس منطقه‌اي و جهاني برخوردار بوده و داراي تأثيرات و پيوند مشترك فرهنگي - تاريخي با ايران است اقليم كردستان عراق است. هدف اصلي اين مقاله بررسي عوامل موثر در همگرايي اقليم كردستان با ايران در مقياس‌هاي جغرافيايي است. با توجه به اهميت موضوع اين نوشتار در پي پاسخ به اين سؤال است كه در سطوح فرو ملي، ملي، منطقه‌اي و جهاني كدام عوامل ژئوپليتيكي در بعد سياسي-امنيتي در همگرايي اقليم كردستان عراق با ايران موثر هستند. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد كه با توجه به معادلات ژئوپليتيكي در منطقه عوامل مربوط به مقياس منطقه‌اي بيشترين تأثير را در همگرايي اقليم كردستان عراق با ايران دارد كه اين عوامل شامل 1. انزواي ژئوپليتيكي اقليم كردستان عراق در منطقه و وابستگي به ايران 2. آسيب‌پذيري امنيتي اقليم كردستان عراق در برابر تهديدات و وابستگي به ايران 3. شكست روند صلح كردهاي تركيه با حكومت و حضور نظامي تركيه در اقليم كردستان عراق 4. تأثير ايران در آينده ساختار سياسي سوريه و تأثير آن بر اقليم كردستان عراق هستند. همچنين همگرايي و همكاري اقليم كردستان عراق و ايران در امنيت و توسعه ايران و عراق تأثير دارد. روش تحقيق كيفي با استفاده از مصاحبه نيمه ساختاريافته و منابع كتابخانه‌اي است.