تحليل محيط داخلي بيمارستان شهيد چمران كنگاور بر اساس مدل شناخت سازماني وايزبورد

زمينه و هدف: در سال هاي اخير جهاني شدن اطلاعات، ارتباطات و اقتصاد، تأثيرات شگرفي بر سازمان هاي متولي سلامت جامعه گذارده است. سازمان هاي مذكور براي مواجهه مناسب با اين تغييرات، نياز به برنامه ريزي استراتژيك و تحليل محيط  دارند. تحليل محيط داخلي، مديران را قادر مي سازد تا راهبردهاي نظام سلامت را بهتر اجرا نمايند. بر اين اساس، مطالعه حاضر با هدف تبيين وضعيت متغيرهاي مدل وايزبورد به منظور ارتقاء و بهبود عملكرد بيمارستان شهيد چمران كنگاور انجام شد. روش كار: پژوهش حاضر، پژوهشي توصيفي- تحليلي است كه به صورت مقطعي در سال 1399 در بيمارستان شهيد چمران كنگاور انجام شد. تعداد 150 نفر از كاركنان بيمارستان به روش نمونه گيري تصادفي ساده انتخاب و وارد مطالعه شدند. براي گردآوري داده ها از پرسشنامه استاندارد تشخيص سازماني وايزبورد (1976) استفاده شد. روايي پرسشنامه توسط اساتيد خبره در حوزه مورد مطالعه مورد تأييد قرار گرفته و پايايي آن نيز با استفاده از آلفاي كرونباخ 0/945 برآورد گرديد. داده ها با استفاده از آمار توصيفي و استنباطي و آزمون t و با بهره گيري از نرم افزار  SPSS-22مورد تجزيه وتحليل قرار گرفت. يافته ها: در ميان متغيرهاي مورد ارزيابي، ابعاد هدفگذاري، رهبري، ساختارسازماني، هماهنگي، ارتباطات درون سازماني و نگرش نسبت به تغيير در وضعيت قوت، و بُعد مكانيسم پاداش دهي در وضعيت ضعيف ارزيابي گرديد. افزون بر اين، بُعد نگرش نسبت به تغيير (1/32±3/29) داراي بهترين وضعيت و بُعد مكانيسم پاداش دهي (1/29±4/86) وضعيت ضعيفي را در ميان ابعاد متغيرها به خود اختصاص داد. نتيجه گيري: باتوجه به ضعيف بودن مكانيسم پاداش دهي، در چنين وضعيتي مي توان با اصلاح و بازنگري در سيستم پاداش‫دهي، كاركنان بيمارستان را در ارائه خدمات با كيفيت تر ترغيب نمود.